Franciska's Blog

Een nieuw berichtje, geschreven terwijl ik in mijn bureaustoel zit, de stoel waar ik de afgelopen dagen ook al uren aan een stuk op heb gezeten. De tijd van herexamens is aangebroken...

Er bestaat nog een tijd tussen de afloop van Watou en het begin van de herexamens. Er moest een begin gemaakt worden met het studeren, maar ontspanning stond ook nog op het programma. Het eerste weekend van augustus ging nichtjesweekend 2009 van start. Zaterdagochtend verschenen mijn zus Lenny en mijn nichtjes Daniëlle en Eveline bij het huis van mijn ouders. Met een volgepakte auto reden we naar de grens met België, we staken de grens over en vervolgden onze weg naar Planckendael. De hele dag doorkruisten we het park met een warm, brandend zonnetje op ons gezicht. We aanschouwden de meest bijzondere creaties van Moeder Natuur, maakten een boomtoppenwandeling en genoten van terrasjes in gezelschap van meneer en mevrouw wesp en hun talrijke kindertjes, de we succesvol opsloten in een cola-bekertjes-toren. Toen de kindjes zich genoeg uitgeleefd hadden, stapten we in de auto, die ons veilig en wel naar Leuven bracht. Mijn nichtjes bekeken voor de eerste keer mijn kotje, die netjes opgeruimd was voor het werd volgestouwd met luchtbedden, slaapzakken en kussens. Uiteraard konden we elkaar niet laten verhongeren, dus trokken we in de richting van de stad om te genieten van Leuvens voer en ijsjes. Zondag. We keken voorzichtig naar buiten en wat we zagen beviel ons niet: regen. We vertrokken toch maar naar Leuven centrum om te kijken of er iets van Hapje Tapje overbleef dat niet in het water viel. 's Middags was het zonnetje zo vriendelijk zich nog eventjes te laten zien. Wij nichtjes lieten de kans niet onbenut om de barmannen en -vrouwen tijdens hun race aan te moedigen, dankbaar als we waren voor enkele hilarische situaties, zodat we weer eens goed konden lachen. Inmiddels was de tijd gekomen dat het autootje ons terugbracht naar onze huisjes in Nederland.

Na een weekendje ontspanning vlogen mijn studieboeken bijna op me af zodra ik de deur opende. Studeren dus maar. De week erop ging mijn zus op vakantie. Ik en mijn studieboeken reisden naar Katwijk. Jammer genoeg hebben mijn studieboeken geen eigen pootjes, waardoor ik ze dus alle trappen op en af moest slepen. Ik bracht mijn zus naar het station in Leiden en zwaaide haar blijkbaar met zo'n triest gezicht uit dat de conducteur medelijden met me kreeg. Hij vroeg of ik niet meeging, waarop ik antwoordde dat ik dit keer niet mee mocht. Immers, mijn studieboeken lagen op mij te wachten. Eén troost, van meneer de conducteur had ik wel mee mogen gaan. De week die erop volgde verbleef ik in het huisje van mijn zus. Ik kon er hard studeren en schoot behoorlijk goed op. Af en toe een wandelingetje over strand, met mijn voetjes in de zee, met mijn studieboekjes in de tuin. De tijd vloog om en ik reisde terug naar mijn ouders, die mij de volgende dag naar Leuven brachten. Hoewel we er alleen al een uur over deden om het eiland te verlaten en om op de snelweg te komen, kwamen we toch goed in Leuven aan. We laadden de auto uit, die ik volgestouwd had met een voorraad Nederlandse sapjes, dropjes, saté en plantjes. In Leuven genoten we van een heerlijke maaltijd, met op de achtergrond de muziek van Marktrock. Vooruit dan, nog snel even over de Grote Markt gewandeld om een beetje Marktrock-sfeer op te snuiven en de enorme rijen wachtende mensen te zien. Snel terug naar kot, mijn papa en mama uitzwaaien, nog heel eventjes genieten van een vrije avond en op tijd naar bed om de volgende dagen weer fris en fruitig te studeren.

Studeren is nu dus bezigheid nummer één. Drie herexamens zitten er al op en ik heb geen idee of ik ze voldoende gemaakt heb. Komende dagen nog mondelinge examens afleggen en dan zit het erop. 11 september zal het al dan niet verlossende woord klinken: ben ik geslaagd of ben ik gezakt?

“De tijd is tijdloos
De tijd is vormloos
De tijd is ruim
De tijd is kort.
Wanneer ik tijd heb,
gebruik ik hem,
dan heb ik weer geen tijd,
om opnieuw tijd te maken”.
(Claire Vanfleteren)

Vrijdagmiddag, wisselvallig weer, af en toe een zonnetje, de wind blaast en ik maak eindelijk tijd voor een nieuw berichtje. Het is een drukke tijd geweest, de afgelopen twee maanden stonden vooral in het teken van examens en Watou.

Het tweede semester van het academiejaar bestond voor mij uit keihard werken. Mijn resultaten van het eerste semester moesten aanzienlijk worden verbeterd. Werken, vertalen, blokken en dan het afleggen van de examens. Niet op de geplande locaties, maar op het monitoraat, omdat ik nog altijd veel last had van mijn rug en nek. Het afleggen van de examens ging beter dit semester, maar het was nog afwachten tot de proclamatie. De dag voor de proclamatie reisde ik op een warme zomerdag terug naar Leuven. Ik dumpte mijn spulletjes op kot en ging met twee vriendinnen en klasgenootjes de stad in. Shoppen, maar vooral veel terrasjes met verkoelende drankjes. De warmte liet ons niet toe vroeg in ons bedje te kruipen en wij gaven ons gewillig over aan de nachtelijke sfeer in Leuven. Vrijdag, de dag van de proclamatie. Ik kon niet geslaagd zijn door mijn resultaten uit het eerste semester, maar had ik de schade het tweede semester weten te beperken of kwam er nog een vracht herexamens bij? Alle namen werden voorgelezen, het duurde een eeuwigheid voor ze bij de W waren. Daarna kon ik eindelijk het papiertje met mijn resultaten ophalen. Opluchting. Een aantal resultaten had ik goed opgehaald, het tweede semester had ik eigenlijk maar één vak niet gehaald. In totaal vier herexamens…

Na de proclamatie en het afscheid van mijn lieve klasgenootjes fietste ik terug naar mijn kot. Ik zocht nog snel mijn laatste spulletjes bij elkaar en propte ze in een koffer. Niet veel later zouden mijn ouders arriveren om mij vervolgens naar Watou (West-Vlaanderen) te brengen. Watou is een heel klein dorpje vlakbij de Franse grens, dit jaar de plaats waar ik mijn vakantiewerk zou uitvoeren. In het ritme van de zomer brengt Watou, het kunstdorp, Verzamelde Verhalen. Op acht locaties verspreid over het dorp kunnen bezoekers genieten van kunst en poëzie. Als suppoost startte ik de locatie op, controleerde de kaartjes en gaf de bezoekers uitleg over de locaties en de kunstwerken. Na het werk verzamelden we traditiegetrouw met alle suppoosten in café In het Brouwershof, waar we wat dronken voor we naar de Korenbloem vertrokken, de verblijfplaats voor alle suppoosten die niet in de buurt woonden. De groep suppoosten waar ik mee werkte was echt super leuk. We kookten met elkaar, deden samen de afwas, speelden spelletjes, gitaarmuziek en gezang galmden door de Korenbloem. Dirk en Mira, eigenaars van café In het Brouwershof, gaven ons een zoektocht die eindigde in een gezellige roulotte (houten circuswagentje), compleet met stoeltjes, kaarsjes, thee en koekjes. Een andere dag organiseerden de suppoosten WatouStock, een talentenavond waarbij de suppoosten hun talenten enthousiast toonden. Sommigen maakten muziek en zongen, anderen lazen stukjes voor uit eigen werk. Een sfeervolle, leuke, mooie en gezellige avond. Daarop volgde een nachtelijke wandeling naar Frankrijk, waarbij we het Franse dorpje Houtkerque bij België hebben ingelijfd (we zijn tenslotte studenten, met wat studentenstreken).
Het vakantiewerk in Watou eindigde voor mij op 21 juli, de dag erna nam ik afscheid van mijn lieve collega-suppoosten en vertrok ik weer naar Nederland. Na een autorit van 3,5 uur was ik weer thuis en begon ik Watou alweer te missen.
De tentoonstelling Watou, Verzamelde Verhalen #1 is tot 6 september te bezoeken, voor meer informatie <<klik hier>>.
Voor foto’s van mijn verblijf in Watou <<klik hier>>.

Zoals de titel van mijn berichtje al zegt: de tijd vliegt! Het is aan mij om een beetje van die vliegende tijd te grijpen om weer eens een berichtje op mijn weblog te plaatsen. Nu is het me dan eindelijk gelukt. “Potius sero quam numquam (beter laat dan nooit)”.

Parijs! Het eerste weekend van mijn paasvakantie bracht ik samen met mijn papa, mama en zus in de Franse hoofdstad door. Vrijdagavond vertrok ik naar Brussel-Zuid, waar ik in de Thalys stapte, mijn reisgenoten bevonden zich al vanaf Rotterdam in de Thalys. Na een uurtje kwamen we aan in Paris Gare du Nord. Met onze koffertjes liepen we naar ons hotelletje (echt typisch Frans), keken we nog eventjes een beetje rond en vervolgens gingen lekker ons bedje in. Zaterdagochtend gingen we op weg, gewapend met fotocamera’s en stadsplattegronden. We waagden ons meteen in de Parijse metro’s en bezochten een oude chocolaterie, liepen langs Musée d’Orsay, dronken koffie op een terrasje en begonnen vervolgens onze tocht door het immens grote Musée du Louvre. Uiteraard zetten we de herkenbare piramide-ingang op de foto waarna we de Griekse en Romeinse collectie hebben bekeken en nog wat highlights. Het museum is zo groot, je zou er wel weken in kunnen verblijven! Ik heb uitvoerig de Venus van Milo bekeken en mijn blik geworpen op de andere Griekse en Romeinse werken, de Mona Lisa, werken van Vermeer en Rubens en nog wat werken waarover ik ’t in lessen op school had gehad. Na het Louvre vertrokken we met de metro naar de Notre Dame, bekend van ’t boek van Victor Hugo en de Disneyfilm ‘De klokkenluider van de Notre Dame’. We bekeken zowel de buiten- als de binnenkant, voornamelijk erg groot. Hierna trokken we naar het Pantheon. Gelukkig konden Lenny en ik nog net mee met de laatste groep om naar boven te gaan. We hebben de talloze trappetjes beklommen, steeds hoger en hoger, zodat we een mooi uitzicht hadden over heel de stad. Beneden aangekomen zagen we de slingerproef in werking, zoals daar uitgevoerd door de natuurkundige Léon Foucault. Vervolgens daalden we af in het Pantheon, waar verschillende grafmonumenten waren te vinden van bekende personen, zoals de graven van Rousseau, Voltaire, Victor Hugo, Émile Zola, Louis Braille, Marie Curie, e.a. Na zoveel gezien te hebben waren we toch wel behoorlijk moe en keerden we eventjes terug naar het hotel om uit te rusten. Vervolgens zijn we in een klein restaurantje lekker gaan eten en daarna zijn we met de metro naar de Eiffeltoren gegaan, die we vervolgens hebben gezien (met lichtjes!).

Zondag vertrokken we opnieuw met de metro, dit keer richting de Sacre Coeur. Hoewel er een dienst aan de gang was, mochten alle toeristen toch door de kerk lopen, een beetje vreemd… We hebben een ritje door de wijk Mont Martre gereden met een toeristentreintje, waarbij we onder andere het zeer bekende Moulin Rouge hebben gezien. Vervolgens gingen we op weg naar de Arc de Triomphe met het graf van de onbekende soldaat, waar het zeer druk was (ik had geen rekening gehouden met de marathon van  Parijs), maar we hebben ’t toch goed kunnen bekijken, die boog is namelijk echt enorm. Dan was het tijd geworden om de Eiffeltoren bij daglicht te bekijken en daarna hebben we een rondvaart gemaakt over de Seine. We stapten uit om het grote en het kleine paleis te bekijken, evenals de Champs Elysées en het Place de la Concorde. Inmiddels zat ook de zondag er alweer bijna op. Maandag was, helaas, de dag van ons vertrek. We hebben rustig onze spulletjes gepakt, uitgebreid ontbeten en nadat we pa en ma op een terrasje hadden achtergelaten, zijn Lenny en ik nog naar Galeries de La Fayette gelopen. Een enorm warenhuis, zeer mooi met een grote koepel, waar allerlei veel te dure dingen te koop zijn, waar zelfs meneer Bill Gates waarschijnlijk nog even goed over nadenkt voor hij het koopt. We haalden pa en ma weer op en zijn vervolgens naar Gare du Nord gewandeld. Daar hebben we nog een tijdje rondgewandeld en treintjes gekeken vooraleer we zelf in de Thalys stapten. Ik stapte weer uit in Brussel-Zuid, terwijl de rest doorreed naar Rotterdam.

Dat was eens een goede start van mijn vakantie, nu kon ik weer hard aan de slag voor school, dus dat heb ik dan ook een paar dagen gedaan. Woensdag reisde ik naar Nederland (via Rotterdam CS, vanwaar ik verder reisde met mijn papa). Vrijdag 10 april was nog de trouwdag van mijn papa en mama, dus regelde ik een klein bloemetje. Vervolgens lekker Pasen gehouden en de woensdag erop vertrok ik weer naar mijn kot. Donderdag ging ik weer eens langs de Leuvense Studenten Huisarts, waar ik vervolgens vertrok met oogdruppels, medicijnen voor mijn maag en een nieuwe verwijzing naar de kinesist voor mijn nek en rug.

Vrijdag kreeg ik bezoek! Bianca en Joleen uit mijn oude klasje van de Blaise kwamen gezellig een weekendje logeren. Vrijdagavond heb ik ze samen met Samantha opgehaald bij het station, waarna we heerlijk gingen eten bij de Notre Dame op de Grote Markt. Zaterdag hebben we een sightseeing Leuven gedaan: de kruidentuin, Groot Begijnhof, Oude Markt, Grote Markt, Sint Pieterskerk, Damiaankerk, het Ladeuzeplein en natuurlijk de winkelstraat. Zondag gingen we het Provinciedomein Kessel-Lo bezoeken, een groot natuurpark voor groot en klein met geitjes, ezeltjes, voetbalvelden, tennisbanen, basketbalvelden, speeltuinen, rolschaatspiste, skateramps, verkeerspark, zwembad, roeibootjes en waterfietsen. We hebben heerlijk door het park gewandeld en hebben nog eventjes gewaterfietst. Aan het einde van de middag keerden we weer terug naar het centrum van Leuven, waar we (samen met Samantha) heerlijk hebben gegeten bij De Rector. Na het eten was het tijd voor een spelletje bowlen! Dat was echt heel gezellig (ondanks dat ik dus niet kon winnen)! Maandagochtend heb ik de meisjes weer naar het station gebracht, heb ik ze uitgezwaaid en ben ik zelf naar mijn les gegaan, want mijn vakantie was alweer om!

Dinsdag stond mij een lange dag te wachten. Ik had wat extra lessen en ’s avonds ging ik naar een lezing van het Nederlands Klassiek Verbond in het Kasteel van Horst, een half uurtje rijden vanaf Leuven. De lezing werd gegeven door Prof. Dr. Marc van Vaeck over de Ovidiusvoorstellingen in het stucwerk in het Kasteel van Horst en over de maker ervan, stucwerkkunstenaar Jan-Christiaen Hansche, van wie ook in vele andere gebouwen kunstwerken zijn te vinden. Het was echt wel gaaf dat de lezing ter plaatse was, zodat je gelijk kon zien waar het om ging. Rond 22 uur gingen we met de bus terug naar Leuven.
 
Inmiddels wordt het tijd dat ik dit berichtje afrond, zodat ik mij weer kan bezighouden met het vertalen van een redevoering van Cicero. De tijd vliegt weer verder…

Foto’s Parijs, --> > klik hier -- < <
Foto’s Bianca en Joleen @ Leuven, -- > > klik hier -- < <

Jullie zouden allemaal eens moeten zien hoe ik er nu bij zit: heerlijk in de tuin, op een stoeltje in de zon, met een glaasje drinken en mijn laptop op schoot om jullie, mijn trouw bloglezers, weer eens bij te kletsen. Heerlijk dit weer!

Even een kleine terugblik in de tijd. Ik had jullie al verteld over mijn wat minder succesvolle optreden tijdens de Babylonquiz. De rest van de week moest ik natuurlijk herstellen van mijn nederlaag. Maandag: een ochtendje vol colleges en een middagje huiswerk. Dinsdag: een hoop extra lessen, maar wel een hele leerzame monitoraatsoefening over Fundamentele Wijsbegeerte. Bovendien bleef ik nog iets langer op school om wat voorbereidingen te treffen voor de open dag van de KUL, waar ik ook zou gaan helpen. Dinsdagavond vierde ik de verjaardag van mijn klasgenote Jolien. Gezellig met wat meiden op haar kot gekletst, zeer geslaagd. Het erop volgende weekend bleef ik dus in Leuven, onder andere voor de open dag. Het was best leuk om toekomstige unief-studentjes wat uitleg te geven en ze proberen over te halen om Grieks en Latijn te gaan studeren. Aan het einde van de middag was het alweer tijd om naar huis te gaan om ook nog heel eventjes te genieten van de zon.

Zondag heb ik dan keihard kunnen werken aan school. Uiteraard volgde er weer een week van colleges. Alleen was ik woensdag vrij! De les van woensdag werd naar maandag verplaatst, in verband met het Studentensymposium. Thiasos organiseerde deze gebeurtenis in het Erasmusgebouw. Een aantal leerlingen (en ook wel profs) gaven een lezing over een verschillende onderwerpen. Hoewel ik niet de hele dag ben geweest en eigenlijk alleen de laatste twee lezingen heb gezien, vond ik het toch zeer geslaagd, heel leerzaam en vooral zeer leuk!

Het weekend erop heb ik weer conditietraining gedaan: eerst rennen naar het station in Leuven en in Mechelen weer super snel naar de internationale trein sprinten. Maar… allemaal gelukt! Helaas liep ik onderweg weer behoorlijk wat vertraging op door werkzaamheden bij Essen, maar ik ben toch weer goed en wel thuisgekomen. Zaterdagmiddag kregen we hoog bezoek: Erika kwam na lange tijd weer eens gezellig pannenkoeken eten! Het ging allemaal heel goed en de pannenkoeken waren erg lekker!

Zaterdagavond had ik met wat heel gezellige mensen afgesproken om iets te gaan drinken. Dit keer doorbraken we de normale routine en gingen we niet naar de V34 in Spijkenisse. We verzamelden met de autootjes in Heenvliet en reden met elkaar naar Brielle. Daar bezochten we de kermis, waar het spookhuis er bijna in geslaagd was om mijn stem weg te toveren. Nadat iedereen genoeg gedraaid, gelachen, geschreeuwd, gebotst en geschoten had, gingen we op kroegentocht. Helaas was het in sommige kroegjes erg druk, of niet naar ons zin. Uiteindelijk hebben we wat gedronken in ’t Kont van ’t Paard. Toen begon onze tocht pas echt. We kregen het idee om naar Rockanje te rijden, genieten van het strand. Vrij snel waren we het daar ook weer beu en uiteindelijk zijn we nog in de kroeg in Abbenbroek beland. Daar zagen we de klok een uur vooruit schuiven en vonden we het wel weer tijd om onze bedjes op te gaan zoeken. Daarbij eindigde onze eilandreis, zeer gezellig!

Zondagmiddag vertrok ik met mijn papa en mama richting Noordwijk. Mijn zus Lenny gaf daar een concert met haar vereniging Excelsior. Het was een lange voorstelling, maar echt super leuk! En daar gaat het om toch?! De majorettes vond ik beter dan vorig jaar, de brugmuzikanten deden het super, het orkest was heel goed en de drumband had hele leuke nummers. Er was nog een verrassing: er werden heel wat mensen van de vereniging naar voren gehaald. Maar liefst twee mensen kregen een Koninklijke onderscheiding en ook mijn zus Lenny bleef niet achter met lege handen: zij kreeg van de burgemeester van Noordwijk een speldje wegens haar jubilieum. Zij is namelijk 12,5 jaar muzikant! Het was echt erg leuk! Op de weblog van Lenny staan ook wat filmpjes, dus surfen maar!

Na het concert moest ik natuurlijk weer terug naar Leuven. Een klein probleempje: er reden geen treinen tussen Roosendaal en Essen. Aangezien ik het niet echt zag zitten om met de bus te gaan en ik niet precies wist hoe laat mijn laatste treinen / bussen zouden gaan, hebben mijn papa en mama mij fijn in Essen naar het station gebracht. Dat ging super! Meteen door naar Mechelen, van daaruit de directe trein naar Heverlee en madam was rond 22 uur op haar kot!

Dan ben ik eindelijk aangekomen bij deze week. Uiteraard weer lekker studeren, maar met een leuk vooruitzicht: twee weken paasvakantie! Donderdag had ik tussen de middag eventjes vrij en met dit prachtige weer kon ik eigenlijk maar een ding doen: een ijsje eten! Dus heb ik samen met Roselien een ijsje gehaald, wat we heerlijk opgesmikkeld hebben terwijl we keken naar voorbij vliegende Go Carts in de letterentuin (het was een wedstrijd tussen verschillende studentenkringen). Vervolgens had ik nog les tot 19 uur en daarna vroeg Heleen of ik mee ging ‘Nen frietje eten’. Dat klonk ook niet verkeerd, dus hebben we een frietje gehaald, zijn we heerlijk neergeploft op het Ladeuzeplein, hebben onze frietjes opgegeten en bijgekletst. Vervolgens nog bij Roselien op kot wat gaan drinken, met Heleen teruggelopen naar haar kot en zelf naar huis gefietst.

Deze ochtend stond in het teken van inpakken. Ik vertrek namelijk zometeen voor een paar daagjes naar Parijs! Inmiddels staat alles klaar, ik hoop tenminste dat ik niets ben vergeten. Dat is dan ook de reden dat ik mijn berichtje nu afrond: ik ga nog snel iets eten en dan ga ik mij haasten naar het station, waar ik de trein naar Brussel Zuid zal nemen en daar stap ik op de Thalys naar Parijs! Volgende keer dus een verslag “What happened in Paris?!”

Hier ben ik weer eens met wat nieuws! Dus niet getreurd, je kunt nu lezen wat er is gebeurd!

Inmiddels is mijn grote zus Lenny alweer 23 jaartjes oud. Zij vierde dat de zondag voor haar verjaardag. Ik had mijn koffertje ingepakt voor ik vanuit Abbenbroek vertrok met mijn papa en mama om haar verjaardag te vieren. Onderweg haalden we oma nog eventjes op, die meereed naar Katwijk. ’s Avonds ondernam ik een nieuwe poging alle-treinen-en-aansluitingen-halen. Ik werd fijn op tijd afgezet bij het station van Leiden. Vandaar moest ik naar Den Haag Holland Spoor en vanaf daar de internationale trein. Je kunt het vast al raden: de trein naar Den Haag had zodanig veel vertraging, dat ik nét de internationale trein mistte, aangezien die voor de eerste keer volgens mij geen vertraging had, precies die ene keer dat ik hoopte dat hij wél vertraagd was. Conclusie: poging mislukt. Met een chagrijnig gezicht zette ik mij op een bank op het station en begon maar braaf Latijnse woordjes in mijn hoofd te stampen. Het eerste half uur bleven alle mensen veilig op afstand, maar na een half uur leek het wel of er op mijn voorhoofd stond ‘Vrolijk mij op’. Een (Turkse) meneer deed een poging en begon een heel verhaal tegen mij. Die man had mij ook niks misdaan, dus kletste ik vrolijk mee. Toen ik dan eindelijk in de volgende trein kon stappen, plofte ik neer in de eerste lege stoel die ik tegenkwam met de gedachte ‘rust’. Mislukt: ik was naast een oude mevrouw neergeploft, die mij van voor tot achter heeft uitgehoord over mijn reis, mijn weekend, mijn studie… Dus heb ik daar maar uitgebreid verslag van gedaan, best gezellig, maar ik vond het niet erg dat zij voor de grens alweer de trein verliet. Doordat ik een trein later had dan gepland en de treinen in Mechelen alleen afgestemd waren op de trein van een uur daarvoor, mistte ik mijn aansluiting in Mechelen, met dat gevolg dat ik daar een half uur zou moeten wachten en vervolgens in Leuven mijn bus zou missen en dus rond één uur ’s nachts pas op kot zou zijn. Ik heb dan maar eens de gok gewaagd om tot Brussel te blijven zitten. Een goede gok dit keer: er stond direct een trein klaar richting Leuven. Ik was nog net op tijd om de laatste bus van dat uur te pakken en uiteindelijk was ik net na middernacht op m’n kamer. Dat was dan weer een treinavontuurtje en wat conditietraining!

De week erop was er uiteraard weer een van hard werken, colleges en veel vertalen. Donderdagavond werd er door Thiasos een quiz georganiseerd met het thema ‘Een reis rond de wereld’. Met het oog op mijn treinavonturen vond ik dat wel een passend thema. Dus deden ik en mijn teamleden donderdagavond ons uiterste best. De quiz was behoorlijk moeilijk, hoewel ik wel het Nederlandse volkslied en een foto van Rotterdam herkende en zo nog een beetje kon bijdragen aan ons puntentotaal. Uiteindelijk zijn we niet zo best geëindigd, maar we hebben toch nog een moment in de top-5 gestaan. Met die gedachten troostten we ons dan maar!

Vrijdag ging ik alweer naar Nederland. Je kunt het bijna niet geloven: ik haalde zonder problemen de trein van Leuven naar Mechelen. Een station voor Mechelen was ik al bij de deur gaan staan. Zodra de deur open ging in Mechelen, ben ik als eerste de trap afgestormd, erop hopend dat de internationale trein zoals gewoonlijk op spoor 7 zou staan. Vervolgens ben ik de trap bij spoor 7 weer opgestormd, zag dat er een trein stond, sprong erin en op dat moment gingen de deuren dicht. Ik kon nog net zien dat ik inderdaad in de internationale trein zat, yeah! Zelfs onderweg liepen we geen vertraging op, zodat ik eens helemaal op tijd in Rotterdam was, zo de metro kon pakken, mijn papa mij op kon halen en ik thuis kon eten. Eindelijk eens een weekend zonder treinproblemen! Zaterdag was mijn oma jarig en ik kon die taart natuurlijk niet laten schieten! Dus ging ik ’s ochtends eventjes langs, erg gezellig! ’s Middags heb ik Fien de Ford Fiësta volgeladen met allerlei boodschappen (vooral drinken en typisch Hollandse dingetjes). ’s Avonds ben ik gaan kijken naar de open-podium-avond van de plaatselijke muziekvereniging De Kleine Trompetter Wilhelmina. Dat was wel erg leuk, er zaten hele leuk optredens tussen. Mijn nichtje Eveline deed ook nog met twee vriendinnen een gastoptreden, dat was erg leuk en zeer goed!

Zondagochtend ben ik niet al te laat opgestaan, want mijn papa en mijn zus gingen naar BatiBouw in Brussel.  Aangezien dat niet ver van Leuven ligt en mijn papa wat machientjes moest ophalen, die bij mij op kot zouden staan, brachten ze mij meteen weg. Ik heb de boodschapjes en een andere bureaustoel  in de goede auto geladen, zodat dat fijn mee kon rijden. Zo hoefde ik niet met de trein (die overigens toch niet reed tussen Dordrecht en Roosendaal en ik ofwel met de bus ofwel via Den Bosch had gemoeten en ongetwijfeld een paar uur langer onderweg was geweest) en was ik ook vroeg op kot, zodat ik nog eens behoorlijk wat huiswerk kon doen. Dat kwam allemaal mooi uit.

Afgelopen week was druk, maar leuk. Ik ben nog naar de kinesist geweest en ik hoef nu even niet terug te komen. Als de hoofdpijn weer opkomt of ik erg veel last van mijn nek of rug krijg, moet ik weer naar de huisarts gaan, maar dat is hopelijk niet nodig. Woensdagavond was het dan opnieuw quiz-tijd. Studentenvereniging Babylon schaamde zich niet ons eens te onderwerpen aan een vragenregen; “want de hele dag wordt ons geleerd, hoe men met grote stijl oreert; maar als de proffen huiswaarts gaan, is het babbelen nog niet gedaan” (kringlied Babylon)! En wat voor vragen, mensen, ik voelde me echt dom, ik wist bijna niks! Gelukkig had ik wat slimme teamleden die wat andere vragen konden oplossen, maar ook dit keer was het geen uitstekende score. Maar, ik heb mij meer dan goed vermaakt en dat is ook belangrijk!

Inmiddels is het weekend alweer voor de helft voorbij. Ik heb vandaag nog hard zitten werken en vertalen. Morgen zal de dag er ongeveer hetzelfde uitzien, dit keer hopelijk met een blijvend prachtig zonnetje. Hoe de komende dagen mij zullen vergaan, zal binnenkort weer op mijn blogje staan!

Het tweede semester is alweer in volle gang. Een stuk minder college-uren, maar daarvoor in de plaats natuurlijk wel bakken met werk die thuis moeten gebeuren. Dat is dan ook de reden dat ik het grootste deel van mijn tijd bezig ben met het vertalen van Cicero en Xenophon. Met alle liefde onderbreek ik het vertalen om jullie weer helemaal op de hoogte te brengen.

Het college van de allereerste vrijdag van het tweede semester kon niet doorgaan. Dat was zeker geen ramp, aangezien ik daardoor donderdag al naar Nederland kon reizen. Vrijdag heb ik heel wat huiswerk kunnen doen. Bovendien ben ik nog wat boodschapjes gaan doen met mijn mama en… we gingen een proefritje maken in een autootje. Binnenkort vindt namelijk de grote auto-wissel-truc plaats: “Kaatje” de Ford Ka van mijn mama gaat naar mijn zus, mijn papa krijgt een nieuwe (lease-) hybride auto en mijn mama krijgt een nieuw-oud autootje waar dan een trekhaak onder kan. Het reed prima en op het moment dat ik dit schrijf, staat “Fien” de Ford-Fiesta al voor de deur!

Zaterdag heb ik fijn verder kunnen vertalen aan Cicero. Aan het einde van de middag ben ik naar Spijkenisse gereden. Daar heb ik Henrike opgehaald en vervolgens zijn wij gaan eten bij ‘Olijf’ in Spijkenisse. We zaten natuurlijk tussen alle verliefde stelletjes (Valentijn!), maar we hebben ons prima vermaakt en het eten was nog erg lekker ook! Na het eten zijn we naar de V34 gegaan, waar ook nog wat andere mensjes naartoe kwamen, die ik al een tijdje niet had gezien. Dat werd natuurlijk gezellig bijkletsen! Uiteindelijk heb ik Henrike en Jimmy nog eventjes afgezet voor ik verder reed naar mijn bedje bij ‘Hotel mama’.

Zondagavond ben ik weer naar Leuven gereisd. Ik nam een trein van twee uur later dan ik gewoon was, omdat dan de aansluiting perfect zou zijn. Toen ik in Dordrecht kwam, zag ik mijn hele plan al in duigen vallen: de internationale trein had 10 minuten vertraging. Zo zou ik dus mijn aansluitingen missen.Tsja, daar kon ik ook niks meer aan veranderen, maar toen we vlak voor Mechelen waren, belde de conducteur of de trein naar Leuven kon wachten. Wij hadden normaal gezien acht minuten om over te stappen, maar we hadden 13 minuten vertraging. De trein naar Leuven kon maximaal vijf minuten wachten om niet te veel vertraging op te lopen. Er werd omgeroepen dat de trein naar Leuven op spoor één stond en zodra de deuren van de trein opengingen, sprintte een grote groep Nederlanders, waaronder ik, de trein uit, de trappen af, door de hallen van station Mechelen van spoor zeven naar spoor één en de trappen weer op. Ik sprong in de trein, trok mijn koffer achter me aan naar binnen, de deuren gingen dicht en weg waren we. Pfff, dat was nog eens mazzel hebben! Het was meteen een goede conditietraining en het heeft een persoonlijk record door het station van Mechelen opgeleverd! In Leuven aangekomen, stond de bus al te wachten. Ik ging de bus in, die ook nog eens over de ring reed. Uiteindelijk ben ik twee uur later uit Nederland vertrokken en was ik maar drie kwartier later in Leuven, niet slecht…!

De week die volgde was er een van colleges, vertalen en inkijken van examens. Dat ging verder allemaal goed. Dinsdagavond ben ik naar een lezing geweest, die het Nederlands Klassiek Verbond organiseerde op de universiteit. Het was een lezing over de allegorie van de grot van Plato. De grot van Plato werd vergeleken met een bioscoopzaal. Aan de hand van de films ‘Il Conformista’, ‘The Matrix’, ‘The Truman Show’ en ‘Underground’ werd Plato’s gedachtenexperiment voorgesteld en werd duidelijk dat Plato een inspiratiebron vormde voor de filmmakers. Een zeer leerzame lezing! 

Vrijdagavond werd ik uitgenodigd voor een etentje bij de bovenburen/huiseigenaren. We hebben lekker en gezellig gegourmet. Op dat moment was mijn zus Lenny onderweg naar Leuven, om een weekendje bij haar zusje te komen logeren.

Zaterdagochtend hebben Lenny en ik eerst eens lekker uitgeslapen. Vervolgens hebben we onze spulletjes gepakt en zijn we naar Brussel vertrokken voor een bezoekje aan het Atomium. Het Atomium aan de buitenkant is zeer zeker interessant en indrukwekkend om te zien. Van binnen is het ook leuk om te bekijken, al vond ik persoonlijk de tentoonstelling een beetje tegenvallen. Het uitzicht vanuit de bovenste bol is daarentegen echt geweldig. Na ons bezoek aan het Atomium namen we de metro naar het centrum. Daar hebben we de Grote Markt bewonderd, door de straatjes met talloze chocoladewinkeltjes gewandeld en een fotootje getrokken van Manneke Pis. Aan het einde van de middag zijn we teruggekeerd naar Leuven. Bekijk HIER de fotootjes!

Zondagmiddag vertrok Lenny weer naar haar huisje in Katwijk. Ik bracht haar op het station en zwaaide haar natuurlijk eventjes uit. De rest van de middag heb ik nog goed aan school kunnen werken. De week die volgde verliep ongeveer hetzelfde als de vorige week: colleges volgen en vooral veel vertalen. Ik voelde me helaas niet top en bij de kinesist hoorde ik dat mijn nek- en rugklachten chronisch zijn. Aan het einde van de week ging het allemaal gelukkig weer wat beter.

Vrijdag heb ik mijn koffer meegenomen naar de les. Ik had een heel strak schema: van 14:00 tot 16:00 uur college volgen, dan pijlsnel naar het station lopen om de trein van 16:15 uur te halen, dan had ik vier minuten in Mechelen om over te stappen op de internationale trein, zodat ik om 18:00 uur al in Rotterdam zou zijn en meteen de metro kon nemen naar Spijkenisse, zodat ik daar tegelijk met mijn zus zou aankomen en waar we dan werden opgehaald. Ja, mooi plan, maar daar kwam dus niets van terecht. Aangezien mijn prof echt doorging tot 16:00 uur heb ik de benen uit mijn lijf gelopen om binnen het kwartier op het station te zijn. Toen ik dat gehaald had, was ik best een beetje trots op mezelf. Toen ik in Mechelen kwam, sprintte ik maar weer eens de trappen af, maar kon vervolgens op de rem, omdat ik zag dat de internationale trein 25 minuten vertraging had. Dat werden dan nog 30 minuten en toen ik er eindelijk in zat, heeft de trein nog eens 25 minuten extra vertraging opgelopen, waardoor ik 50 minuten later in Rotterdam was en mijn aansluiting mistte. Gelukkig rijden de metro’s regelmatig en kwam mijn papa mij alsnog ophalen in Spijkenisse. Ik was weer thuis!

Deze zaterdag heb ik weer verder kunnen werken aan mijn vertalingen. Ik ben nog even bij de buurvrouw langs geweest en natuurlijk ging ik weer eens niet met lege handen naar huis: mijn kast is weer volgestouwd met kleding.
Morgen viert mijn zus haar verjaardag, dus tegen de middag zal ik afreizen naar Katwijk. Van daaruit zal ik naar Den Haag Holland Spoor gaan om vervolgens de internationale trein weer te nemen. Komende week kan ik dan weer hard verder werken en volgend weekend ga ik ongetwijfeld nieuwe avonturen beleven in de reeks ‘Franciska en de Internationale Trein’, wordt vervolgd…

Na een vrij lange (blog)stilte kan ik jullie mijn Kopenhagen-Stockholm-verslag niet langer onthouden. Zondagavond moest ik mij melden op het parkeerterrein net buiten Leuven. Toen ik daar aankwam, waren er al meer mensen. Na eventjes wachten kwam de bus ook aangereden en konden we onze spullen inladen. Toen we compleet waren, vertrokken we! In de bus kregen we een informatieboekje waar info in te vinden was over mijn medereisgenoten, over de jeugdherbergen en het programma voor de week. Erg handig, aangezien ik niemand echt kende van de mensen die mee waren. Gelukkig was het een super gezellige groep. Ik was zelfs niet de enige van Nederland (we waren met 3)!

Na een redelijk lange busreis en een klein stukje met de boot, kwamen wij maandagochtend vroeg in Kopenhagen aan. We hebben onze spullen even in de jeugdherberg gezet en zijn meteen begonnen aan de stadswandeling. Hoewel het vrij koud was, hebben we de hele dag door de stad gelopen. We bezochten onder andere het graf van de filosoof Kierkegaard, het graf van Hans Christian Andersen, de kleine zeemeermin in de haven en de alternatieve wijk Christiana. Natuurlijk genoten we van het typisch Deense smörrebröd en wandelden we nog wat pleintjes over om de stad helemaal te bewonderen. Aan het einde van de dag was ik doodop. Na een warme choco in de jeugdherberg was het tijd om mijn bedje in te rollen, die zich overigens bevond op de 3^e verdieping van een stapelbed.

Dinsdagochtend, niks uitslapen: vroeg uit de veren, koffers pakken, ontbijten en de bus in. We gingen op weg naar Stockholm. Ditmaal voorin de bus, omdat ik toch wat last had van wagenziekte. De hele dag hebben we gereden. De brug tussen Denemarken en Zweden bood ons een mooi zicht. Eenmaal op Zweedse bodem beland, was het nog een paar honderd kilometer rijden door de Zweedse natuur tot aan Stockholm. Hoewel het in de bus lekker warm was, kon je zien dat het buiten erg koud was. Al het water was bevroren, wel een heel mooi gezicht. Aan het einde van de middag waren we in Stockholm, waar we meteen een kleine sightseeing per bus deden. Niet veel later waren we in de jeugdherberg. We checkten in, brachten onze spullen naar de kamers en ik genoot van een warme maaltijd in het restaurant van de jeugdherberg. Na het eten nog een avondwandelingetje om de buurt een beetje te verkennen. Er lag alleen op onbewandelde paadjes nog een heel klein beetje sneeuw.

Woensdag werd iedereen uitgeslapen en gewassen verwacht aan het ontbijt. Het ontbijt in de jeugdherberg was overigens prima! Vervolgens gingen we met de metro de stad in, deden we een stadswandelingetje waarbij ons door middel van het voorlezen van kaartjes meer informatie werd verschaft over belangrijke gebouwen. Aan het einde van de ochtend bezochten we het Historiska Museet. Een heel interessant en mooi ingericht museum, erg leuk gedaan! Na de lunch brachten we een bezoek aan Skansen. Dat is een openluchtpark waar allerlei (oude) typisch Zweedse huisjes, boerderijen en andere gebouwen zijn samengebracht. Bovendien waren er in het park nog heel veel dieren te vinden. Hoewel de beren een winterslaap deden en niet eens eventjes voor mij wakker werden, heb ik wel elanden, wolven, zeehonden, rammen, zwijnen en apen gezien. Na Skansen gingen we naar het Vasamuseet. De Vasa is een schip van een paar eeuwen oud, dat zo goed als nieuw naar de zeebodem verdween. Door het zeewater is het schip zeer goed bewaard gebleven, later opgedoken, gerestaureerd en in een museum terecht gekomen. Het was wel een heel imposant gezicht en heel interessant om de verhalen achter het schip te ontdekken. De woensdag zat er weer bijna op, vermoeiend, maar zeer zeker heel erg leuk! Na het avondeten zijn we teruggekeerd naar de jeugdherberg, waar overigens ook een zeer grote groep Nederlanders verbleef. Na wat te hebben gekaart met hen, ben ik mijn bedje gaan opzoeken.

Donderdag gingen we na het ontbijt op weg naar het Nationalmuseet. Eindelijk wat meer informatie over het land Zweden zelf. In het Nationalmuseet was ook een afdeling moderne kunst/design. Tot mijn verbazing kwam ik daar mijn tafeltje tegen, die ik op kot heb staan! Ja, er bestaat dus ook betaalbaar design voor arme studentjes. Inmiddels was er een enorme laag sneeuw gevallen, een sneeuwballengevecht was dus onvermijdelijk. Toen we ons lekker hadden uitgeleefd, bezochten we het Modernamuseet. Dat was een leuk museum met voor mij veel herkenbare dingen (kunst van Rembrandt, Dali, Mondriaan, enz.). Donderdagavond was onze laatste avond in Stockholm. Ana Ide en ik hadden nog wat energie over (vraag me niet hoe dat kan) om dat eens goed te vieren. Aangezien onze eigen groep vrij verdeeld was over het avondprogramma, zijn Ana Ide en ik met de Nederlandse jongens uit de jeugdherberg mee uit gegaan. Dat was echt heel geslaagd en super gezellig. Hoewel we heel vroeg in de ochtend weer in de jeugdherberg waren, hebben we ons daar nog een tijdje vermaakt, waarna we meteen aan konden schuiven bij het ontbijt van vrijdagochtend.

Vrijdag was in principe onze vrije en onze laatste dag. ’s Ochtends deden we nog een deel stadswandeling met de groep. Helaas werkte het weer niet heel erg mee, het zat tussen regen en natte sneeuw in. Na de stadswandeling zijn Ana Ide en ik daarom maar een cafeetje ingedoken met warme choco. Tussen de middag troffen we de Nederlandse jongens uit de jeugdherberg weer om te lunchen, waarna we afscheid namen. Voor beide groepen was het de laatste dag, al ging de andere groep wel met het vliegtuig naar huis en moesten wij nog 20 uur de bus in. ’s Middags was het nog eventjes tijd om de winkels in Stockholm te ontdekken, waarna we wat aten en om 19 uur zat iedereen weer in de bus naar Leuven. Aangezien ik een nachtje gemist had, heb ik heerlijk in de bus geslapen!

Zaterdagmiddag kwamen we net na de middag weer in Leuven aan, alwaar mijn lieve papa en mama mij opwachtten op de parking. Zij hadden tijdens mijn verblijf in Stockholm keihard in mijn kamer gewerkt. Ik kan nu zeggen dat mijn kamer helemaal af is, yeah! ’s Avonds hebben we in Leuven nog wat met elkaar gegeten en daarna zijn ze weer naar Nederland vertrokken. Ik kon mij gaan voorbereiden op het tweede semester.

In dat tweede semester zal ik keihard moeten werken. Mijn examenresultaten waren zoals ik verwachtte en aangezien ik niet tevreden was tijdens de examens, waren mijn resultaten dus ook niet om over naar huis te schrijven. Van de negen vakken heb ik er maar drie gehaald. Gelukkig zijn mijn cijfers niet helemaal rampzalig en is het nog wel op te halen, keihard werken dus! In de zomer moet ik zeker voor twee vakken terugkomen en ik wil dat aantal op zo min mogelijk houden. Ik baal er natuurlijk ontzettend van, maar aan de andere kant heb ik nog wel twee kansen: het tweede semester en de tweede zit, dus ik ga er gewoon weer helemaal voor!

Aangezien ik mijn berichtje wel lang genoeg vind, ga ik jullie het verhaal van het begin van het tweede semester en het weekendje Nederland nog eventjes besparen, maar het wordt zeker vervolgd! De fotootjes van de fantastische week in Stockholm kan je trouwens HIER vinden! Veel kijkplezier!

't Is gedaan! De examens zitten erop. Kort samengevat ben ik totaal niet tevreden met hoe het is gegaan, maar ik moet nog eventjes wachten op de resultaten. Ik blijf nog hopen dat ik 't een beetje goed gedaan heb, maar we zullen dus maar afwachten...

Dit keer even geen lang berichtje. Dat komt omdat ik op het punt sta te vertrekken naar Stockholm. Ik ga een weekje weg met studentenvereniging Babylon. Vanavond om 20 uur vertrekken we uit Leuven. We rijden dan met de bus naar Kopenhagen, waar wij de maandag doorbrengen. Dinsdagochtend vroeg zullen we vertrekken naar Stockholm, alwaar we blijven tot vrijdag. Zaterdag ben ik als het goed is weer terug in Leuven, waar mijn ouders op dat moment hard aan het werk zullen zijn met kot-klussen...!

Als ik terug ben, zal ik jullie helemaal op de hoogte brengen van hoe het is geweest. Voor nu een fijne vakantie (voor wie dat tenminste geldt) en veel groetjes!

Beste (trouwe) bloglezertjes. Ik kan mij zomaar voorstellen dat jullie al een tijdje in spanning zitten te wachten op een vervolgverhaaltje, dus onderbreek ik het blokken eventjes om jullie bij te kletsen.

Mijn laatste berichtje dateert alweer van voor de kerstvakantie, hoog tijd voor een update! Het eerste weekend van de vakantie ben ik op kot gebleven, zodat ik in alle rust kon beginnen met blokken voor mijn examens van januari. Dit weekend bestond voor mij voornamelijk uit Europese literatuur van de Oudheid tot 1750. Zeer interessant, dat wel… Het studeren verliep goed, maar het kon vlotter. Sinds een tijdje had ik al last van hele erge hoofdpijn, wat het er allemaal niet makkelijker op maakte, zodat ik toch maar besloot maandag een arts in Leuven op te zoeken, aangezien paracetamolletjes niet meer hielpen. Zij verwees mij door naar een kinesist in verband met beknellingen van de zenuwen in nek en rug. Voor ik daar terecht kon, werd het eerst nog kerst. Natuurlijk bracht ik kerst niet eenzaam en alleen door op kot, daarom ben ik dinsdag met de trein naar Nederland vertrokken. Vervolgens ben ik in Rotterdam in de metro gesprongen naar Akkers, waar Henrike mij ophaalde. Na wat gezellig bijkletsen heeft zij me in Abbenbroek gebracht. Hoewel het niet bevorderlijk was voor mijn leerschema, was het wel eventjes erg gezellig en ontspannend, ook belangrijk dacht ik zo!

Eerste kerstdag heb ik (eindelijk!) weer eens lekker uitgeslapen. Toen ik eindelijk wakker was, had mijn mama een uitgebreid ontbijt voorbereid, mjammie en wat een luxe! De rest van de dag heb ik lekker genoten van een vrije dag en aan het einde van de middag ben ik met ’t autootje naar Oostvoorne gereden om mijn oma op te halen. Eenmaal in Abbenbroek aangekomen, arriveerde oom Andries niet veel later. We keken een filmpje over het nichtje-Julia-oppasavontuur van Lenny en mij afgelopen zomer in Frankrijk, waarna we aanvielen op ’t eten.

Tweede kerstdag heb ik alweer uitgeslapen en besloot ik mijn leerachterstand in te halen, die ik dinsdag opgelopen had. Terwijl mijn zus en moeder beneden de kamer volstouwden met cadeautjes voor een verloting, zat ik rustig te leren en kon ik mooi mijn achterstand inhalen.

Zaterdag heb ik het autootje van mijn mama gekaapt (oké, ik had natuurlijk wel toestemming..), die ik volgestouwd had met boodschapjes. Ik reed naar Dordrecht, waar Samantha uit de trein kwam rollen en waarna we vervolgens naar Leuven zijn gereden. Ik zette Samantha bij haar kot af en reed naar mijn eigen kot, waar ik weer snel het leren hervatte.

Dinsdag was mijn eerste afspraak bij de kinesist. Het was echt ijskoud buiten en op de fiets bevroor ik haast, maar ik vond de praktijk wel vrij makkelijk. Er was gelukkig geen sprake van echte zenuwblokkades, maar wel wat beknellingen, die wel verholpen kunnen worden. Vanaf nu moet ik elke week een uur naar de kinesist. Toen ik daar klaar was, ben ik teruggefietst. Dit keer was ik iets minder bevroren, omdat de berg opfietsen altijd voor wat warmte zorgt, zeker nu ik het al bijna een week niet meer had gedaan! Ik pakte al mijn spulletjes en vertrok weer met ’t autootje naar Nederland, nadat ik haar eerst ijsvrij gemaakt had…

In Abbenbroek hervatte ik opnieuw het leren. Door het reizen had ik opnieuw mijn leerschema niet helemaal kunnen handhaven, zodat ik op Oudejaarsdag nog even doorgewerkt heb. Aan het einde van de middag ben ik naar Spijkenisse vertrokken om daar te genieten van de kookkunsten van Jimmy en Henrike, die zij uit de kast haalden om in totaal acht mensen van eten te voorzien. Het was erg lekker, gezellig en leuk om na toch vrij lange tijd weer eens wat (oude) bekenden te zien en bij te kletsen. Na het etentje ben ik weer naar Abbenbroek gegaan om daar met mijn ouders en zus Oud & Nieuw te vieren, natuurlijk met ons gebruikelijke rondje-dorp-nieuwjaarwensen.

Nieuwjaarsdag betekende uiteraard uitslapen. ’s Middags ben ik naar de andere familie Wildenboer gegaan, zeer gezellig! Daarna ben ik doorgegaan naar Oma, waar ook de rest van de familie was. De hoofdrol was uiteraard weggelegd voor de kleinste van de familie: mijn jongste nichtje Julia. Sinds ik afgelopen zomer op haar gepast heb in Frankrijk is ze vrij weinig veranderd, al is ze wat groter en loopt ze nu zelf. Toch erg leuk om ze weer te zien! Met elkaar hebben we gezellig Nieuwjaarsworst gegeten, was toch weer een tijdje geleden voor mij! Na te hebben geholpen met de afwas, zijn we weer naar Abbenbroek vertrokken. Inmiddels is wel te raden wat de invulling was van de daarop volgende dagen: leren…!

Dinsdagochtend moest ik naar de tandarts. Gelukkig was alles weer goed. Daarna ben ik naar Spijkenisse gegaan, waar ik mijn mama opgehaald heb. We gingen eens eventjes langs de winkeltjes met de altijd zo fijne uitverkoop en ik heb aardig wat nieuwe kleertjes kunnen scoren…! Woensdagochtend probeerde ik de enorme stapel cursussen en de enorme stapel oude en nieuwe kleren in mijn kleine koffertje te proppen, wat natuurlijk niet paste en waardoor ik uitweek naar de grote koffer, die vervolgens haast ontilbaar was… Doordat het vrij wit was en het nog steeds sneeuwde woensdagochtend, ben ik samen met mijn mama naar de bus in Heenvliet gelopen (gelukkig zitten er wieltjes onder die koffer!). Vervolgens sjouwde ik alles mee de metro in en in Rotterdam het perron op. Ik had eigenlijk de trein gemist, maar die was een half uurtje vertraagd. Met dat gevolg dat ‘ie weer op een ander spoor binnenkwam. Dus zeulde ik die enorme koffer de trap af en vervolgens de volgende trap weer op. Buiten adem stapte ik in de internationale trein en voila… madame was weer op weg naar Belgie. Door de vertraging zou ik mijn aansluiting in Mechelen missen, maar aangezien er in Belgie een behoorlijke laag sneeuw lag, was ook die trein vertraagd, zodat ik nog even moest wachten op de trein naar Leuven. Dus zeulde ik mijn koffer de trein uit, de trap af en de volgende trap weer op. Ik Leuven moest ik nog één keer de trap af en dan de bus in. Toen ik uit de bus stapte, lag er een behoorlijk pak sneeuw bij mijn kot, terwijl ik nog een stukje moest lopen. Mijn fijne enorme koffer op wieltjes werkte als een soort sneeuwschuiver en voelde daardoor nog 30 kilo zwaarder aan. Vervolgens omhoog lopen met een sneeuwschuivende koffer in de sneeuw, wat er op neerkwam dat je twee stappen omhoog deed en er weer een naar beneden gleed. Goed, na een heel gezeul kwamen ik en mijn koffer op kot aan, ongedeerd en met armen die minstens 5 centimeter langer geworden zijn…

Op kot bestond het leven weer uit leren, leren en leren. Af en toe onderbroken door een bezoekje aan de kinesist of een wandelingetje door de sneeuw. Fotootjes van Wit Winksele zijn overigens te bewonderen in mijn foto-album, klik hier!

Inmiddels heb ik mijn eerste examen achter de rug, maar mijn berichtje is nu zo lang geworden, dat ik jullie de volgende keer wel vertel hoe het verlopen is. Nog acht te gaan….!

 ‘Ho ho ho!’ De ene oude vent met baard is het land nog niet uit of de volgende staat alweer op de stoep. Tijd om te genieten van alles wat de aanloop naar kerst ons te bieden heeft!

Een tijdje terug ben ik ‘s avonds naar een concert van het Arenbergorkest geweest. Maar liefst vier van mijn klasgenootjes spelen daarbij en dus was dit een mooie gelegenheid om eens een kijkje te gaan kijken en eens goed te luisteren. Het concert werd gegeven in de Sint-Jan-de-Doperkerk in het Groot-Begijnhof in Leuven. Het programma voor de pauze werd verzorgd door popkoor The Flat Nuts, een leuk koor dat veel (bekende) liedjes a capella en vier- tot zesstemmig zingt. Na de pauze was het aan het Arenbergorkest om zich van zijn beste kant te laten horen. Ik kan wel vertellen dat dat goed gelukt is! Opnames van het optreden van het Arenbergorkest zijn hier te beluisteren (klik!).

Het weekend dat er nu op volgde, vertrok ik niet naar Nederland, maar bleef ik lekker op mijn kotje. Zo kon ik eens een grote opruiming houden en aardig wat leren. Zaterdagnamiddag kwamen mijn vader en moeder vanuit Nederland. Zij hadden hun hele auto vol met spullen geladen! Mijn bed is nu helemaal compleet met twee grote bakken onder mijn bankjes, mijn sapvoorraad is weer helemaal aangevuld, net als mijn voorraad Nederlandse koekjes en borrelnootjes! Na de nodige kopjes koffie en na alle nieuwtjes te hebben gehoord, zijn we naar het centrum van Leuven gegaan, waar we lekker hebben gegeten en waar we de Leuvense kerstmarkt hebben bezocht. Erg leuk en sfeervol! Het stadhuis is met veel lichtjes versierd, tegenover het stadhuis staat een leuke kerststal (met ezel!), een gebakkot en een reusachtige kerstboom. Op het Ladeuzeplein en het Herbert Hooverplein zijn maar liefst 140 kraampjes te vinden. Veel daarvan zijn eettentjes, maar er staan ook heel veel andere leuke kraampjes. Zo heb ik bloemen van zeep gezien, allerlei soorten, kleuren en maten kerstballen, kunst en veeeeeel chocoladetruffels! Natuurlijk moesten we ook nog even langs de Kerstman, die voor zijn huisje bij de universiteitsbibliotheek zat, van wie we ook nog eens een lekkere lollie kregen, mjammie! De kerstmarkt was wel super gezellig en sfeervol, het was tegelijkertijd ook ijskoud! Dat hoort nu eenmaal bij kerst, dus hebben we terug op mijn kot maar wat lekker warms gedronken voor wij ons in een diepe slaap wentelden. Een paar fotootjes van het verlichte stadhuis en de kerstmarkt zullen snel in mijn foto-album te vinden zijn!

Zondagochtend hebben we gezellig ontbeten. Aan het einde van de middag zijn mijn papa en mama weer terug naar Nederland gegaan om nog een bezoekje te brengen aan mijn jarige nichtje Eveline en aan mijn oma, die net geholpen is aan haar oog.

Dan de start van de allerlaatste week met colleges van het eerste semester! Nog eventjes hard leren, want voor Latijn kregen we als afscheidscadeautje tijdens het allerlaatste college van dit semester nog een woordentoets. Ik geloof dat het wel aardig gelukt is. Om 16 uur was het gedaan, tegelijkertijd het startsein voor twee weken kerstvakantie, één blokweek en drie weken examens (wat dus neerkomt op drie blokweken en drie examenweken)… Keihard blokken dus!

Tot slot wil ik jullie allemaal hele fijne feestdagen wensen (en voor degene die het betreft natuurlijk een hele fijne vakantie en/of een goeie blok)! Ik zal nog eventjes afsluiten met een klein fabeltje, gevonden in mijn Latijns lectuurpakket (Phaedrus). Als ieder dit fabeltje in zijn achterhoofd houdt, zal dat bijdragen aan een leefbare wereld en dat is per slot van rekening een onderdeel van de kerstgedachte, nietwaar?

“De oppergod heeft ons twee zakken toevertrouwd:
Een rugzak is met eigen fouten volgestouwd,
Die van een ander worden op de borst gesjouwd.
Zo komt het dat we blind zijn voor een eigen fout
En dat een ander om zijn fout wordt afgesnauwd.

In al die tijd dat ik hier niets op mijn blogje heb geschreven, is er heel wat gebeurd. Ik ben ouder geworden, ik ben overspoeld door cadeautjes en kaartjes (iedereen heel erg bedankt!) en de tijd is omgevlogen.

Vrijdag 28 november vierde ik mijn 19^e verjaardag. De dag bestond zoals gewoonlijk uit het volgen van twee colleges, al verliep het begin van het eerste college vrij vrolijk, omdat ik toegezongen werd door mijn collega-studenten. Het kon enthousiaster, maar als ik hun prof was geweest, zouden ze met vlag en wimpel zijn geslaagd! Tussen de middag heb ik mijn buurtjes getrakteerd op taart, waarna ik vlug door moest naar mijn volgende college. Na dat college heb ik mij naar het station gehaast, want daar stond Henrike al te wachten. Zij heeft mij geholpen met verhuizen en kwam mij nu helpen mijn verjaardag eens goed te vieren!

Vrijdagavond ben ik samen met Henrike en Samantha uit eten geweest bij De Rector. Het was heel erg lekker en de meiden hadden nog voor een kleine verrassing gezorgd: ijs met vuurwerk (sterretjes)! Tijdens en na het eten hebben we flink bijgekletst en zijn we nog een cafeetje ingedoken om iets te drinken. Tenslotte was het nog wel flink kou kleumen bij de bushalte, deels ook mijn schuld omdat ik niet goed naar de tijden had gekeken, maar voila, we hebben best veel lol gehad.

Zaterdagochtend na het uitslapen en het ontbijt zijn Henrike en ik weer naar Leuven gegaan. Daar hebben we de winkeltjes eens goed bekeken, wat warms gedronken en daarna zijn we met Samantha meegegaan om haar kot te bewonderen. Samantha moest daarna helaas weer gaan werken, Henrike en ik zijn gaan eten in De Komeet en vervolgens zijn we naar de bioscoop gegaan. Daar hebben we Madagascar 2 gezien, erg leuk, schattig en grappig!

Zondag kwamen de ouders van Henrike om haar op te halen, maar eerst gingen we nog gezellig lunchen in de stad. Het was erg lekker en heel gezellig! Vervolgens waren ze ook nog eens zo vriendelijk om mij thuis af te zetten. Het was een super gezellig weekendje waarin we weer eens flink hebben bijgekletst!

Een week van colleges volgde. Dit keer een wat drukkere week, vanwege wat extra lessen en een aantal monitoraatoefeningen. Overigens heel nuttig, dus ik zal er zeker niet over klagen. Dinsdagavond vierde ik nog eventjes mijn verjaardag voor mijn Belgische vriendjes en vriendinnetjes. Uiteindelijk zijn Roselien, Raf en Maxim nog blijven slapen. Dat zorgde woensdagochtend voor een enorm grappig tafereel en een flinke lachbui. We gingen namelijk op de fiets naar school, maar de remmen van Roselien werkten niet zo goed, met het resultaat dat mevrouw onderaan het heuveltje rechtdoor de bosjes invloog, waarbij zij heel mooi haar ’Aaaaaaaaaaaaaah!!!’ liet horen. De anderen, waaronder ik, vielen vervolgens bijna zelf van onze fietsen van het lachen! Gelukkig hield ze er niets ernstigs aan over…

Vrijdag kregen we bezoek van Sinterklaas. Na wat pepernoten te hebben gesmeten en wat studentjes streng te hebben aangesproken, vertrok hij weer naar Spanje. Vrijdagmiddag ben ik begonnen aan de terugreis naar Nederland. Behoorlijk ontmoedigd, omdat het op school met Latijn niet erg gelukt was, hoopte ik toch op een vlotte reis. Ook dat zat er helaas niet in. In Mechelen verscheen op ‘t bord dat de internationale trein 20 minuten was vertraagd, vervolgens kwamen daar nog eens 10 minuten bij en tenslotte kwam het bericht: ‘Dames en heren, door omstandigheden rijdt de internationale trein vandaag uitzonderlijk niet.’ Daar sta je dan, met je koffertje. Ik heb maar vlug de eerstvolgende trein naar Antwerpen gepakt voor mijn voetjes echt veranderden in ijsklompjes. In Antwerpen moest ik nog een tijdje wachten, maar daar kwam dan toch nog een internationale trein. Uiteindelijk was ik ruim een uur later in Dordrecht, waar mijn lieve papa en mama mij opgehaald hebben, of beter gezegd: waar ze mij vanuit de trein hebben opgeveegd.

Zaterdagochtend ben ik met ma d’r autootje naar Katwijk vertrokken. Lenny en ik moesten nog een filmprojectje afmaken. ‘s Middags hebben we eerst wat boodschappen gedaan (natuurlijk handig met de auto), hebben we lekker vis gegeten en daarna zijn we aan de slag gegaan. Zaterdagavond zijn we lekker gaan slapen en Zondagochtend ben ik na het ontbijt weer naar Abbenbroek vertrokken. Ik had zoveel was meegenomen naar huis, dat ik dat nooit weer in mijn kleine koffertje gestouwd zou krijgen, maar mijn papa en mama waren zo aardig geweest alvast mijn koffer voor mij in te pakken. Toen ik thuis kwam hoorde ik hun verhaal en ‘t moet ongetwijfeld hilarisch zijn geweest. Ik snap nog niet helemaal hoe ze het voor elkaar hebben gekregen, maar alles, echt alles zat erin! Zondagavond ging mijn reis terug naar Leuven een stuk vlotter: geen vertragingen. Hoewel ik bang was dat de inhoud van mijn koffer tegen het plafond zou springen als ik mijn koffer opendeed, heb ik ‘m toch maar opengedaan en alles opgeruimd. Het viel overigens best mee, de handdoeken haalden het plafond net niet…

Afgelopen week was ’t weer gewoon colleges volgen. Opnieuw vrij veel extra lessen en monitoraatoefeningen. Het is duidelijk te merken dat het einde van het eerste semester nadert. Nog een weekje te gaan… Ik had wel besloten om deze week eens bij mij mentor langs te gaan, aangezien het bij mij met Latijn toch niet zo lekker loopt. Ik kon rekenen op heel wat steun en hulp, dus nu maar hopen… en natuurlijk keihard blokken!

Mijn berichtje is weer eens enorm lang geworden. Ik zal nog even afsluiten met een quote die een prof in zijn les gebruikte toen hij zag dat zijn uitleg met verbazing werd ontvangen: ‘Zoals een koe kijkt naar een madeliefje in de wei, zo kijken jullie nu naar mij’.

Ave!

Na een weekendje Leuven ging ik er weer een weekje flink tegenaan op school. Gelukkig een vrij rustig weekje dit keer, met vrij weinig proeftoetsen, maar wel met een week van proeftoetsen in het vooruitzicht. Gelukkig vielen mijn lessen van donderdag uit, zodat ik tijd had flink boodschapjes te doen en verder te leren. Uiteindelijk alsnog niet een weekje achterover leunen dus…!

Overigens verlopen mijn weekenden nog geheel volgens plan: eens per twee weekjes keer ik terug naar Nederland. Zo ook afgelopen weekend. Vrijdagavond vertrok ik vanaf mijn kot, ik was net op tijd voor de trein (was een beetje krap, volgende keer toch maar iets eerder weg). Toen ik vertrok was het al ijskoud! Helaas had de internationale trein behoorlijk wat vertraging, dus moest ik ruim 30 minuten wachten in Mechelen, in de kou, brrr! Gelukkig kwam mijn papa mij in Dordrecht ophalen. Op het laatste stukje was de weg nog eens afgesloten, zodat we nog een stuk om moesten rijden, maar zo zag ik de polder ook weer eens. Uiteindelijk was het een zeer gezellig weekend, aangezien mijn mama vrijdag jarig was en wij zaterdagavond samen onze verjaardag vierden voor de familie. Zondagmiddag begon het best hard te sneeuwen. Zondagmiddag heeft mijn papa mij op de metro in Spijkenisse gezet en keerde ik met heel wat lekkers in mijn buikje (taart, bowl, enz.) weer terug naar Leuven! Als in de trein de deuren opengingen, zag ik dat er steeds meer sneeuw lag naar het zuiden toe. In Leuven lag er ook een behoorlijk pak, al is dat in de stad zelf natuurlijk snel verreden, maar in de tuin lag aardig wat!

Maandag had ik ‘s ochtends les en ‘s avonds een proeftoets. Ik blijf het raar vinden om tot acht uur ‘s avonds op school te zitten. Ik denk dat de proeftoets (Europese literatuur) wel redelijk gelukt is, even afwachten nog maar! Vandaag (woensdag) kreeg ik nog de schrik van mijn leven. Een automobilist was zo dom om mij op het fietspad af te snijden, terwijl ik met een noodgang de berg af fietste. Ik natuurlijk vol op mijn rem, maar de achterkant van mijn fiets gleed weg en ik raakte met mijn pols de auto (gelukkig alleen met mijn pols en mijn stuur). Intussen had ik op een of andere manier ook mijn been opengehaald, ik weet zelf niet eens precies hoe, het ging erg snel. Het ergste was nog dat die stomme automobilist gewoon doorreed. Ik kan me haast niet voorstellen dat hij het niet gemerkt heeft, maar goed, ik heb z’n auto geraakt met mijn stuur, dus ik hoop maar dat er een flinke deuk of kras inzit! Bibberend ben ik maar verder naar school gefietst. Op mijn been zal wel een mooi litteken verschijnen, mijn pols voelt alleen nog een beetje stijf. Komt allemaal wel goed dus….!

Goed, dit berichtje is wel weer lang genoeg voor vandaag! Tot de volgende keer!

Het is schandalig hoe lang mijn trouwe bloglezertjes dit keer op een berichtje hebben moeten wachten! Mijn welgemeende excuses, maar wees getroost: hier komt er weer ene!

Het eerste weekend van november had ik ingepland als een rustig weekendje, met een beetje schoolwerk, maar vooral ontspanning. Hoewel dat zaterdag prima lukte, ging het programma van de zondag compleet om. Rond half elf kreeg ik een smsje: ‘Ik ben bij Zaventem, zet jij koffie?’ Verbaasd heb ik dus maar de koffiepot aangeknald, terwijl ik in spanning afwachtte wie er komen zouden. Al snel stonden mijn zus, papa en mama voor de deur: verrassing! Nog steeds enigszins verward begon bij mij iets te dagen over de reden van hun komst: mijn bed! En ja hoor, achter de auto hing een volgepakte kar met daarop mijn bed, yeah! Dat werd geen rustig middagje leren, maar klussen! Aan het einde van de middag stond mijn bed en zijn mijn plotselinge bezoekers weer naar Nederland vertrokken. Fotootjes volgen snel op mijn Picasa!

Na een eerste nacht heerlijk slapen in mijn nieuwe bedje kon ik mij voorbereiden op een leuke week: de Babylon-feestweek! Studentenvereniging Babylon organiseerde een geweldige Disney-feestweek met een jeneverquiz, fuiven, sprookjesavond en een cantus. Uiteraard kon ik niet al deze leuke dingen zomaar voorbij laten gaan, dus vormde ik samen met Roselien en Heleen een team tijdens de Disney-jeneverquiz. Hoewel we de vragen dramatisch beantwoorden (ik weet echt niks van Disney, behalve de liedjes!), waren er ook leuke doe-opdrachten. Mijn doe-opdracht was om met zoveel mogelijk spekjes in mijn mond ’Shumi Bumi’ te zeggen. “Ach, dat moet toch wel lukken met van die (kleine) spekjes” dacht ik, niet wetend dat één spekje zo’n 10 centimeter was. Ik heb wel een grote mond, maar ook niet zó groot… Met drie van die mega-spekken in mijn mond kon ik er niets uit krijgen wat leek op ‘Shumi Bumi’ zonder dat de microfoon een spekjes-douche kreeg. Als troost was er dan de jenever, waarmee je nog wat puntjes kon verzamelen door die te drinken. Niet zeer succesvol qua Disney-kennis, maar wel wat betreft gezelligheid en lachwekkendheid!

Vorig weekend ben ik weer eens naar Nederland vertrokken. Dit keer voor een lekker lang weekend, aangezien ik maandag en dinsdag vrij was in verband met Wapenstilstand. Hoewel ik meer dan genoeg schoolwerk had, heb ik ook leuke dingetjes gedaan. Zondag ben ik mee geweest naar Rotterdam Airport om Lenny en Mariska weg te brengen. Zij gaan een weekje genieten van een stedentripje naar Rome (uiteraard ben ik groen van jaloezie). Maandag ben ik eens eventjes langs mijn oude schooltje geweest. De leraren op de Blaise waren enigszins verbaasd mij te zien, maar het was erg leuk weer even bij te kletsen en uitgehoord te worden over mijn studie in Leuven.

Dinsdagochtend ben ik samen met mijn mama naar Rotterdam gegaan. In de Kunsthal was een leuke tentoonstelling: ‘De glorie van Rome’. Aan het begin stonden standbeelden van de Romeinse keizers met daarbij telefoons. Je kon meer van ze te weten komen door ze eventjes te bellen. Dus heb ik aan de telefoon gehangen met Trojanus, Hadrianus en Nero, echt super grappig! De rest van de tentoonstelling was ook erg leuk: munten, beelden, reliëfs, maquettes, potten, enz. Van alles was er te vinden en alles op een goeie manier ingedeeld en opgesteld. Latijnse spreekwoorden waren op de wanden te vinden en je kon zelfs als Romein op de foto.

Na de tentoonstelling zijn ma en ik naar Beurs gegaan. Ik moest nog een cadeautje kopen en ik wilde graag bij Donner kijken voor een Grieks grammaticaboek. Overigens in allebei geslaagd! Na een lekker gezonde boterham in de stad zijn we weer naar Abbenbroek gegaan, want aan het einde van de middag moest ik weer terug naar Leuven. Dit keer via Spijkenisse, want het verkeer richting Dordrecht stond helemaal vast (voor de verandering). In Leuven kwam ik mijn kotbuur tegen, zodat we het laatste stukje gezellig samen konden reizen. Rond half tien was ik weer op m’n kot en kon ik me weer voorbereiden op een half weekje college.

Voordat de colleges deze week van start gingen moest ik mij eerst eventjes melden voor een medisch onderzoek. Er werd gecontroleerd of ik alle vaccinaties had gehad, waarna ik dus een tetanus-herhaling kreeg met daarbij gratis en voor niks een zere arm… Verder was mijn bloeddruk erg laag en ook mijn gewicht was vrij laag vergeleken bij mijn lengte. Ik moet ook kinesietherapie gaan overwegen tegen mijn hoofdpijn, wat zouter eten en opletten voor mijn maag, want de maagontsteking is blijkbaar niet helemaal over. Ach, krakende botten…

Na het harde werken en leren en de moeilijke colleges van afgelopen week, heb ik mijzelf een vrij avondje beloofd. Een heerlijk avondje op de bank hangen voor de tv of een filmpje kijken! Maar eerst eventjes de aardappeltjes schillen en eten op tafel toveren! Overigens, lieve bloglezertjes, staat mijn gastenboek nog geheel tot uw beschikking om er wat berichtjes in te kladderen.

Voor nu een zeer vriendelijke groet!

Enthousiast en ijverig als ik was, had ik gisteravond mijn wekker voor deze morgen vrij vroeg gezet. Vanochtend deed ik mijn oogjes open en kwam ik tot de ontdekking dat het al licht was; door de wekker heen geslapen! Geen paniek, op woensdag hoef ik pas om 14 uur te beginnen (wat een luxe)… Toen ik mijn gordijntjes opendeed kwam er een mooie witte bevroren wereld tevoorschijn en begon de zon met zijn straaltjes alles mooi te verlichten en op te warmen. Een blik op de thermometer vertelde mij dat het om 9:30 uur -3 graden was, brrrrrr! Na het ontbijt heb ik mijn winterjas, handschoentjes en sjaal aangedaan en ben ik weer begonnen aan de berg-klim-fietstocht naar Herent, want op het gemeentehuis lag mijn Belgische identiteitskaart klaar. Nu woon ik helemaal officieel in België!

Mijn klasgenoten hebben kunnen genieten van drie rustige dagen toen ik mijn stem kwijt was, maar inmiddels heb ik ‘m weer terug en klets ik alle oren weer van de hoofden. Helaas werd ik vorige week wel heel erg verkouden en had ik koorts. Ik heb gelukkig wel alle colleges kunnen volgen, maar echt fijn is het natuurlijk niet.

Natuurlijk hebben jullie nog een smerig, leuk, grappig en vies verhaal over de doop tegoed. Woensdagavond moesten we ons verzamelen in de arena tussen de letterengebouwen van de KU Leuven. Liggend op de grond met onze monden open en de ogen dicht kregen we van alles over ons heen. Ik wil niet eens weten wat het was! Op het Ladeuzeplein moesten we op handen en knieën een stuk kruipen, wat bij mij voor nogal blauwe knietjes heeft gezorgd door die rottige kleine steentjes. Roepend en zingend door de stad lopen, terwijl je helemaal onder de ketchup, mayonaise, azijn, look, slagroom, ei, wijn, chocolademelk, zuurkool, fristi, curry, hondenvoer en meer troep zit, kan toch best lachwekkend zijn. Op de Grote Markt wat Push- en Sit-ups (spierpijn!), in de Tiensestraat een of ander beeld aflikken, luiers uitlikken (gelukkig gevuld met speculaas, haha), schachtenpap drinken, limbodansen, het hoorde er allemaal bij. Tot slot hebben we in de arena de plechtigheid voltooid met de officiële beëdiging (in het Latijn, uiteraard) en konden we daarna snel naar huis om minstens een uur lang te proberen proper te worden. Het proper worden is gelukt, al zit de geur van look nog altijd in mijn haar, wat je natuurlijk altijd ruikt als je haar nat wordt. Een ontzettend smerige, maar vooral plezante doop!

Het weekend na de doop was heerlijk rustig. Vrijdag vielen de lessen voor mij uit, dus dat was een extra vrije dag en een mooi moment mijn kot eens goed te kuisen en flink wat boodschapjes te halen. Zaterdagochtend kwam mijn mama met de trein in Leuven aan. We hebben op het Martelarenplein gezellig wat gedronken, hebben toen nog een beetje winkeltjes gekeken en lekkere broodjes gekocht en zijn vervolgens naar mijn kot gegaan. We hebben nog een wandelingetje in de buurt gemaakt en aan het einde van de middag kwamen Lenny, Christine en pa vanuit Kortrijk (ze waren naar de interieurbeurs geweest) naar Winksele. Nadat we wat gedronken hadden, zijn we naar Leuven gegaan om bij de Rector eens lekker wat te gaan eten. Lekker was het zeker! Vervolgens heb ik iedereen weer uitgezwaaid en ben ik terug naar mijn kot gegaan.

De week van het Lvpvssen was aangebroken. Lvpvs (= lupus) is de woordenlijst met ontzettend veel Latijnse woorden en betekenissen die we moeten leren. Voor vrijdag stond er een overhoring op het programma, dus was het lvpvssen geblazen! Na de lvpvs-overhoring mochten we genieten van een vrij weekend. Vrijdag heb ik er 4,5 uur over gedaan om in Abbenbroek te belanden. Dat is wel zo’n beetje het snelste tot nu toe en doordat ik geen optimale aansluitingen heb, is dit waarschijnlijk wel het hoogst haalbare. Het viel mij in ieder geval best mee. Thuis in Abbenbroek waren ook de hondjes aan het logeren. Natuurlijk altijd leuk om met de beesten te spelen en ze flink te laten rennen. Jammer dat het niet het hele weekend mooi weer was…Zondag was het alweer tijd om terug in Winksele te zien geraken. Met een kwartiertje vertraging is dat ook prima gelukt, dus deze week geen treinklachten van mij!

Dinsdagavond organiseerde Thiasos (ruimte voor Griekse cultuur) een Griekse spelletjesavond. Benieuwd als ik was, ben ik daar natuurlijk naartoe gegaan. In een lokaal van het MSI waren verschillende spelletjes opgesteld: Cluedo (wie heeft Sokrates vermoord?), Wie ben ik?, Grieks kwartet, veel meer andere spelletjes, maar het meest hilarisch: Griekse hints! Het is echt moeilijk om Griekse woorden uit te beelden en te raden, gelukkig waren er wat tweedejaars die Draconisch, Andromache en Deus ex machina snel konden raden. Het was in ieder geval heel erg gezellig!

Goed, ik ga mij eens storten op het verhaal Agamemnon van Aeschylus om ook mijn prof ‘Geschiedenis van de Griekse literatuur’ tevreden te houden, maar vooral natuurlijk mijzelf…

Ave!

Een goede dag bloglezertjes! Het is weer eens tijd jullie te verblijden met een nieuw berichtje. Nadat ik ellenlange welkomstwoorden van de universiteit en profs naar mijn linkerhersenhelft gesmeten heb gekregen, is het geen tijd meer van sittin’ back and enjoying the flight. De hogesnelheidstrein van de KU Leuven is vertrokken en het is nu tijd om hem bij te houden…!

Ontzettend snel zijn de eerste twee weekjes omgevlogen. Overspoeld met informatie, cursussen en colleges zoek ik mijn weg in de universitaire wereld. Tot nu toe ben ik nog zeker niet verdwaald, al is het soms lastig om duidelijk voor ogen te houden wat je nu allemaal moet kennen en kunnen. Boeken lezen, woordjes leren, werkwoorden stampen, het hoort er allemaal bij!

De colleges zijn tot nu toe allemaal heel interessant en leuk. Hoewel het allemaal enorme stapels werk met zich meebrengt (natuurlijk hoort dat zo!) vind ik alles nog helemaal leuk. Mijn klasgenoten zijn ook echt super aardig, leuk en plezant. Tussen de middag breng ik vaak een uurtje door in Alma, waar je goed, veel en goedkoop kunt eten; warm eten tussen de middag is iets waar ik nog steeds aan moet wennen. Maar toch, het scheelt weer afwas, troep, overgekookte aardappels en vooral (heel belangrijk) tijd en geld.

Natuurlijk bestaat mijn studentenleventje niet alleen maar uit naar colleges gaan, hard leren, werken en eten (hoewel dat wel het meeste tijd inneemt, geloof me). Naast de colleges worden er ontzettend veel dingen in Leuven georganiseerd, zodat je zelfs daarin dreigt te verdrinken. Natuurlijk zoek ik alleen de meest plezante of belangrijkste dingen uit. Zo ben ik vorige week woensdag naar de opening van Thiasos geweest. Thiasos is een vereniging die probeert de Griekse cultuur te verlevendigen en zo een ontmoetingsplek wil zijn voor studenten Grieks en/of geïnteresseerden. Zo organiseren zij het hele jaar evenementen die met de Griekse cultuur te maken hebben (toneelfestival à la Dionysia, symposia, lezingen, Griekse spelavonden, tentoonstellingen, reizen, enz.). Woensdagavond was dus de start voor een nieuw Thiasosjaar, gehouden in het letterengebouw. Er was een hele agora ingericht met allerlei kraampjes. Zo kon je er je nagels laten verzorgen, een orakel raadplegen, allerlei Griekse hapjes en drankjes proeven en natuurlijk Grieks armworstelen. Het was in ieder geval een hele gezellige avond!

Donderdagavond was ook geen avond om me in mijn kot op te sluiten. Studentenvereniging Babylon organiseerde de Peter- en Meteravond. Eerstebach-mensjes krijgen dan een ouderejaars toegewezen die zij het hele jaar kunnen lastig vallen met allerlei vragen, heel handig dus! Velen van ons, eerstebachers, hadden gerekend op een vrij saaie infosessie, maar Babylon zou geen studentenvereniging zijn als zij er niet een leuke opdracht aan hadden gebonden. Per groep kreeg je een cryptische omschrijving die naar een café ergens in Leuven verwees en daar kon je dan jouw peter of meter vinden. Gelukkig zaten in mijn groep een paar jongens die snel wisten dat ‘In Downtown Leuven kan je goed poolen en snookeren’ naar Downtown Jack in de Parkstraat verwees. Vrij snel hadden we onze peters en meters gevonden en begon het voorstellen, kletsen en vragen. Hoewel we eigenlijk van plan waren nog naar de openingsfuif van Babylon te gaan, werd het bij onze peters en meters ook erg gezellig en vrij laat en besloten wij maar terug te keren naar ons kot, zodat wij ons de volgende ochtend om 9 uur nog enigszins wakker konden melden bij het college ‘Geschiedenis van de Griekse literatuur’.

Voor ik het wist was het weekend alweer in volle gang. Dit keer niet vier uur in de trein onderweg naar Nederland, maar een weekend lekker op mijn kot. Zaterdag was kuis- en boodschappendag. Zondag was het lees- en leerdag. Maandag begon het hele verhaal weer met als start van de week het college ‘Algemene taalwetenschap’ met daarna meteen ‘Inleiding tot de studie van de Europese literatuur en cultuur voor 1800’. Een lange naam voor een redelijk interessant vak, hoewel het na 1,5 uur moeilijk wordt je aandacht erbij te houden. Dinsdag is altijd een kort dagje met maar een college, zodat ik ‘s middags 'lekker' heb kunnen leren. ‘s Avonds ben ik vertrokken naar de Babylonperma, dat zich boven de Fakbar (= Faculteitsbar Letteren) bevindt. Daar werd een infosessie gehouden over de cultuurreis naar Stockholm. Welnu, dat beviel mij zeer goed en als het een beetje meezit met inschrijven, zit ik van 1 februari tot en met 6 februari in Kopenhagen & Stockholm. Ik heb er zin ‘an’!

Morgenavond wordt spannend voor mij. Dat is namelijk de avond dat ik word verkocht (HELP!). Om als eerstebach te worden gedoopt, moet ik mij woensdagavond laten verkopen op de Schachtenverkoop. Dat betekent dat een ouderejaars mij kan kopen, zodat ik voor hem of haar allerlei klusjes moet opknappen komende week. Ik hoop zo dat het een beetje een proper persoon is, zodat ik geen afwas hoef te doen die er al drie weken staat….! Volgende week woensdag is het dan zover: de doop! Het enige wat ik er nu van weet, is dat het vast en zeker ontzettend smerig gaat worden, maar jullie gaan er zeker meer over horen als het zover is!

Allé, ik weet niet wat het is de laatste tijd, maar als ik eenmaal een berichtje schrijf, worden ze erg lang. Lang genoeg voor vandaag, ik ga jullie verlaten. Salut!

Een week geleden zijn mijn colleges aan de Katholieke Universiteit Leuven gestart. Maandag waren er nog de onthaalsessies, dinsdag begon het echte collegeleven. Althans, dat had ik gedacht. Ik stond dinsdag braaf op tijd voor mijn leslokaal met mijn klasgenootjes toen iemand kwam vertellen dat de prof op een congres in Portugal was en het college Griekse taal en tekst dus niet doorging. Dat was nou juist mijn enige college van die dag. Ik ben toen met twee van mijn nieuwe studiegenootjes de stad in geweest, we hebben wat bij De Rector aan de Oude Markt gedronken en vervolgens bij Alma gegeten. ‘s Middags ben ik aangesloten in de rij bij de cursusdienst. Ik had nog helemaal geen boeken of cursussen, met dat gevolg dat ik met vier volle tassen de cursusdienst van Babylon verliet. Alle cursussen waren gewoon enorme stapels papier, ik heb die nog laten inbinden, want ik had echt geen zin om zo’n 4000 blaadjes te gaan perforeren en in mappen te gaan stoppen.

Woensdagochtend heb ik eerst mijn cursussen opgehaald, die keurig netjes waren ingebonden. Om 14 uur begon dan toch echt mijn eerste college (Geschiedenis van de Latijnse literatuur), gegeven door een prof die gewoon echt veel te veel weet, maar wel heel goed les kan geven. Het college werd gevolgd door de les Latijnse Taalkunde van dezelfde prof. Een interessant dagje waarna ik het gevoel heb dat ik al voor een jaar werk heb. Voor wat ontspanning werd gezorgd: Babylon draait elke Woensdagavond een film, dit keer Perfume. Na de film ben ik met Samantha naar de kermis geweest. We gingen eerst in een raar eng ding, over de kop, op z’n zijkant, ik weet niet eens meer hoe ‘t ging, maar het was wel heel gaaf. Op de Oude Markt stond nog een heel groot en hoog apparaat waar we natuurlijk ook ingegaan zijn. Bovenin was er een prachtig uitzicht over Leuven met al zijn lichtjes en wanneer wij op onze kop keihard naar beneden draaiden, zag de Oude Markt van Leuven er ondersteboven ook erg leuk uit!

Donderdag had ik Griekse Taalkunde, maar ook die prof was afwezig, dus vertelde een vervanger ons wat ons te wachten stond, waarna wij mochten vertrekken. Tussen de middag lekker bij Alma gegeten en vervolgens op naar het college Algemene Literatuurwetenschap. Alle vakken geven eigenlijk nog een inleiding over het vak, maar tot nu toe is alles wel heel interessant, leuk en goed te volgen. Na de colleges startte in het centrum van Leuven het Studenten Welkom. Dat bestond uit een infomarkt (waar je veel te veel papier en folders krijgt, maar de tasjes en pennen zijn altijd wel handig) en uit concerten van Nailpin, De Mens en Shameboys, erg leuk en gezellig!

Vrijdag begon de dag met Geschiedenis van de Griekse literatuur. Leuke stof die we daar behandelen, aan de prof moet ik nog wel erg wennen (Franstalige die Vlaams spreekt, soms moeilijk te volgen, maar komt ook wel goed). Na dat vak had ik drie zogenaamde ‘springuren’ en daarna volgde Latijn Taal en Tekst, overigens een zeer leuk vak door enthousiaste profs gedoceerd.

Vrijdagavond was het tijd eens terug te keren naar Nederland. Met de bus naar Leuven, met de trein naar Mechelen, tot daar ging het prima. Daar kreeg ik het bericht dat de internationale trein stuk was. Vervolgens ben ik met een stoptrein naar Antwerpen Centraal gegaan, waar het hele perron bomvol stond, omdat er al twee uur geen internationale trein was gekomen. Ik had geluk, want vlak nadat ik op Antwerpen was aangekomen, kwam er een trein richting Nederland. Ik heb mij tussen de mensen gewrongen en ben zo vooraan op ‘t perron gaan staan, waardoor ik gelukkig in de trein paste. Ik moest weliswaar de hele rit staan, maar goed. Eigenlijk werd het nog best gezellig, want ik stond in de coupe dicht op elkaar gepakt samen met twee (oudere, zeer plat-Rotterdamse en grappige) vrouwen, een student Sociologie uit Antwerpen en een bergbeklimmer (met een enorme rugzak). Ondanks dat het eigenlijk een rotreis was, heb ik me prima vermaakt! Na zo’n vier uur reizen waar ik er normaal gezien twee uur over zou moeten doen, was ik eindelijk in Dordrecht waar mijn papa mij gelukkig kwam ophalen om snel naar huis te rijden…

Het weekend heb ik eigenlijk rustig aan gedaan. Heerlijk uitgeslapen, mijn spulletjes (laten!) wassen en wat teksten en stof doorgenomen voor de colleges. Zondagavond begon het hele reiscircus opnieuw. Om 17.15 uur vertrok ik vanuit Abbenbroek naar Dordrecht. Aangezien we voor Antwerpen ruim 15 minuten stil stonden, miste ik al mijn aansluitingen en moest ik 50 minuten wachten op een stoptrein (!) naar Leuven, die vervolgens ook nog eens overvol zat. Vanuit het station Leuven met de bus naar mijn kot en na een klein stukje lopen deed ik dan om 21.45 uur de deur van mijn kot open. Al met al een reis van 4,5 uur, echt waardeloos! Ik hoop zeker niet dat het elk weekend zo zal gaan, al zal ik ook niet elk weekend terug gaan naar Nederland.

Zo, ik heb jullie nu wel lang genoeg beziggehouden voor deze keer. Bovendien heb ik nog genoeg te doen, waardoor ik jullie voor nu even ga verlaten. Salut!

Vandaag was een vrij druk dagje.
Gisteravond ben ik met Ann (verhuurster) en Kaatje (dochter) een klein stukje wezen wandelen. Ze heeft laten zien waar het bos is, we zijn het bos niet ingegaan omdat een rondwandeling al gauw twee uur duurt en het al donker begon te worden, maar we zijn wel hier achter geweest en door de wijk. Wat een ruimte! Het is een beetje heuvelachtig, je kan super ver kijken en er staat vooral veel mais. Vanochtend was ik vroeg op en dacht ik wat fotootjes te maken van de zon als 'ie over de heuvels kwam, maar helaas, het was super mistig. Toch een paar fotootjes gemaakt. Je kunt ze bekijken door HIER te klikken. 
 
Vervolgens ben ik doorgefietst naar Herent. Ik kon op Google geen fietsroutes plannen, maar wel wandelroutes. Met dat gevolg dat mijn fiets even voor mountainbike heeft gespeeld. Het was gewoon een zandweggetje met enorme kuilen waar ik om heen probeerde te zigzaggen, maar... ik kwam wel in Herent uit! Ik moest daar eventjes naar het gemeentehuis om iets af te geven. Daarna ben ik de iets minder enorme berg dan bij mij aan de Brusselsestraat opgefietst en vervolgens weer af. Leuven ligt echt in een diep dal, dus erheen gaat altijd keihard. In het centrum van Leuven heb ik mijn fiets geparkeerd. Op de Grote Markt verzamelden zich al wat mensen en studenten, dus daar ben ik maar tussen gaan staan. Een tijd lang speelden alle klokken van de grote Sint Pieter allerlei nummers en rond 10 uur kwam de stoet. De rector voorop met van die grote, tsja wat waren het eigenlijk, lantaarns...? Daarachter alle profs netjes in van die zwarte toga's. Bij de ingang van de kerk stonden muzikanten die op van die lange trompetten (middeleeuwse schalmeien?) speelden. Ik denk dat de voorsten van de stoet een kwartiertje binnen waren toen de laatsten bij de kerk aankwamen. Na alle profs mochten 'de gewone mensen' de kerk in, maar die zit natuurlijk snel vol, dus dat was dringen geblazen! Je kan ook mijn fotootjes bekijken in mijn online foto-album door HIER te klikken.
 
Ik ben daarna naar mijn fiets gelopen, maar kwam onderweg Samantha tegen. Ik ben eens naar haar kamertje wezen kijken. Daarna zijn we samen wat boodschapjes wezen halen. Vervolgens ben ik terug naar mijn kot gefietst (berg op!). 
 
Na het middageten heb ik nog eventjes rustig aan gedaan en ben ik weer op de fiets naar Leuven gestapt. Ik doe er overigens maximaal 11 minuten over om op de Grote Markt te komen. Om 14 uur begon de onthaalsessie. We werden in een groot auditorium onthaald door de mentoren. Mijn mentor lijkt me wel een toffe gast. We kregen uitleg over het monitoraat, de vakken, Toledo (elektronische leeromgeving), KU Loket & individueel studieprogramma, leerkrediet en om 15 uur waren de mentoren klaar en kwam studentenvereniging Babylon binnen. Zij hadden echt een super toffe powerpoint gemaakt waarin ze zichzelf voorstelden en wat foto's lieten zien. En........... komend cursus jaar gaat Babylon naar....... STOCKHOLM....!!! De infosessies over Stockholm zijn volgende week en de reis is in de eerste week van februari. Ik ben heel benieuwd en ga echt eens kijken! Verder hebben we wat foldertjes gehad over de wekelijkse filmavond van Babylon en over de Fakbar. Toen Babylon klaar was boden ze ons een rondleiding aan. Direct werd een kleine rondleiding gegeven door het Monseigneur Sencie Instituut, Het Erasmushuis en de Cursusdienst en de Letterentuin. Best leuk! 's Avonds kon je nog naar een grote wandeling, maar ik vond het wel genoeg geweest en ik moest ook nog die berg op naar huis! Ik ben nog wel eventjes naar de infosessie van Ludit geweest (ICT aan de KU Leuven), maar daar vertelden ze eigenlijk niet echt iets nieuws. 
 
Inmiddels heb ik ook mijn uurrooster gekregen. Het valt echt reuze mee. Morgen is mijn eerste college: Grieks. Ik hoef alleen maar naar school van 10 tot 12! 
 
Goed, mijn berichtje is wel weer lang genoeg. De afwas heeft zichzelf helaas nog steeds niet afgewassen, dus dat ga ik nu maar eens doen!
Salut!

Ik ben verhuisd! Sinds zaterdag 20 september woon ik niet langer in Abbenbroek-Nederland, maar in Winksele-België. Vorige week vrijdag ben ik samen met mijn ouders en Henrike vroeg naar Winksele vertrokken. Een kar vol gereedschap ging mee. Bij mijn nieuwe kot aangekomen, hebben we de handjes uit onze mouwen gestoken en zijn we gestart met de grote schoonmaak. Het kot was door de vorige bewoner compleet uitgeleefd en daarom zijn we het vuil met ammoniak te lijf gegaan. Ik ben tussendoor nog met de auto naar Herent gereden, om mij in te schrijven bij het gemeentehuis. Helaas ging dat niet in een keer goed, dus moest ik de andere week nog eventjes terug. Nadat de verwarmingsbuizen een beetje waren weggewerkt, gingen we het hele kot verven (wit en felgroen). Een heel karwei! ‘s Avonds zijn we weer naar Nederland gereden.

In het weekend heb ik wat boodschapjes gedaan: allerlei dingetjes die ik nog nodig had voor in mijn kot. Zondag hebben we de kar en de auto weer volgeladen met meubels en maandagochtend zijn we weer naar Winksele gereden. Daar gingen we nog een keertje een muur verven en het laminaat leggen. Ook weer een hele klus! Maandagavond zijn we weer niet al te vroeg naar Nederland teruggereden.

Dinsdag en woensdag ben ik druk bezig geweest met het inpakken van al mijn andere spulletjes, zoals kleding en boeken enzo. Woensdagmiddag ben ik naar Katwijk gereden om Lenny op te halen. Op de terugweg nog eventjes wat spulletjes bij Ikea gehaald en daarna snel naar huis, waar beide auto’s en de kar werden volgeladen. Donderdagochtend vertrokken we met twee auto’s naar Winksele. Helaas hadden we onderweg wel behoorlijk wat file, maar goed. In Winksele hebben we veel klusjes gedaan en alle meubels in elkaar gezet. ‘s Avonds zijn we in Leuven op de Oude Markt bij De Rector wezen eten. Heerlijk! Donderdagavond zijn we op tijd gaan slapen, zodat we Vrijdag weer hard verder konden werken. Toen hebben we alle spullen het kot ingesleept, alles ingeruimd, alles opgehangen, de plantjes neergezet, enz. Dat was nog een lange dag. ‘s Avonds hebben we in Herent ‘een frietke gestoken’. Daarna weer terug naar Winksele en de laatste dingetjes in orde gemaakt. Vervolgens zijn mijn ouders en Lenny in de auto terug naar Nederland gestapt en ben ik in mijn kot gebleven, waar ik nu dus echt woon….! Foto’s van mijn kot kunnen jullie binnenkort in mijn fotoboek vinden!

Vrijdagnacht heb ik voor het eerst alleen in mijn kot geslapen. Helaas is de leverdatum van mijn bed een maand verschoven (grrrr), dus lag ik nog met mijn matrasje op de grond… Verder heb ik prima geslapen! Zaterdagochtend ben ik druk bezig geweest met het versturen van verhuisberichten. Zaterdagmiddag heb ik een beetje in de omgeving gefietst. Ik moet nog giga aan mijn conditie werken met al die heuvels hier. Vervolgens ben ik in Leuven boodschapjes wezen doen. Heen ging prima en lekker hard. Terug was moeilijker, de Brusselsesteenweg is echt een lange weg vrij steil omhoog! Mijn hoofd had er ‘nen schoon kleurke’ van gekregen!

Ik ga het maar eens bij dit lange bericht laten. Komende week zal ik vast wel weer schrijven, dan hopelijk meer over mijn eerste weekje aan de Katholieke Universiteit Leuven….!

Hallo lieve lezertjes!
Na mijn mega-vakantieverslag weer eens een berichtje met wat ik allemaal aan het uitspoken ben. De foto's van mijn vakantie en veel fotootjes van mijn lieve nichtje in Villefranche-sur-mer zijn trouwens sinds kort te vinden op www.picasaweb.google.nl/FAWildenboer  

Eind augustus ben ik weer eens een dagje naar Leuven geweest. Ik heb mij ingeschreven aan de Katholieke Universiteit Leuven, dus het is nu helemaal officieel. De inschrijving verliep vlotjes, dat kwam mooi uit. Vrij snel stond ik met een pak aan informatie weer buiten. Het academiejaar begint op 22 september, dus ik heb nog heel eventjes de tijd om te genieten van mijn vakantie én mij voor te bereiden op wat komen gaat. Ik hoorde van een aantal Nederlandse studenten dat zij maar acht college-contact-uren in de week hebben, na een bestudering van mijn Leuvense rooster kwam ik erachter dat ik er zo'n acht per dag heb...! Ik ben heel benieuwd, maar we zullen zien! 's Avonds hebben we in Leuven Samantha opgepikt en hebben we met z'n allen pizza's gegeten, mjammie en erg gezellig! Na het eten vertrokken we naar Winksele om daar nog eens mijn kot te bekijken en het goede huurcontract te tekenen. Vervolgens weer terug naar NL...

Op 29 en 30 augustus hebben we een nichtjesweekend gehouden met alle nichtjes Wildenboer. Vorig jaar waren we met zijn viertjes naar de Apenheul geweest, dit jaar stond een weekendje Katwijk aan Zee gepland. Vrijdagavond ben ik met Daniëlle en Eveline naar Katwijk gereden waar we eerst eens lekker een patatje hebben gegeten om vervolgens naar Den Haag te gaan en Madurodam (by light) bezichtigden. Dat was erg leuk en mooi om te zien! Zaterdagochtend waren we niet erg vroeg, we sliepen lekker uit en hebben uitgebreid (buiten!) ontbeten. 's Middags zijn we naar Katwijk aan de Rijn gegaan, waar het Blaaskapellenfestival werd gehouden en een grote braderie met kermisje was. Na Katwijk aan de Rijn zijn we naar Leiden gereden waar we een uurtje al roeiend op het water hebben doorgebracht. Het roeien ging redelijk als je bedenkt dat er vier giechelende meiden in een bootje zitten die niet gewend zijn te roeien. Iets minder goed ging het na een tijdje, we maakten toen een (klein?) foutje: we hadden eindelijk een flink vaartje, maar stuurden net niet goed om onder de brug door te gaan. Na wat uitroepen ('hoooo, ohjee, houd je vast..!!!) knalden we tegen een grote paal in het water natuurlijk net op een punt waar aan de kade verschillende terrasjes waren die op dat moment juist overvol waren. Onder luid gejuich en groot applaus van wat jonge gasten (studenten?) moesten we flink moeite doen om wat adem te happen tijdens het lachen... Geloof het of niet, uiteindelijk zijn we droog én heel (de boot was ook nog heel) weer op de kant beland en zijn we teruggegaan naar Katwijk, waar we heerlijk gegeten hebben (buiten gourmet). Na het eten hebben we nog een klein strandwandelingetje gemaakt en zijn we met Lenny meegegaan naar Noordwijk, waar zij met fanfare Excelsior een lampionnenoptocht moest lopen. Na de optocht zijn Daniëlle en Eveline terug naar huis gegaan en hebben Lenny en ik ons bedje in Katwijk opgezocht. Foto's van nichtjesweekend 2008 staan in mijn fotoboek: http://www.picasaweb.google.nl/FAWildenboer

Inmiddels is er weer een vervolg gekomen op mijn ziekenhuisbezoeken. Het Ruwaard in Spijkenisse heeft mij naar het Erasmus MC doorverwezen. Daar ben ik vorige week dinsdag geweest. Daar wilden ze nog een bloedonderzoek doen, maar ze weten het verder ook niet. Misschien wordt het onderzoek na deze tests wel gestaakt, omdat ze niets kunnen vinden. Het bloedprikken ging dit keer ook niet zo geweldig. De eerste keer prikken was mis, de tweede keer liep mijn ader niet en de derde keer was ik weg voordat er een buisje bloed vol was. Ik blijf het vreemd vinden om flauw te vallen, zeker omdat ik dat hiervoor nog nooit heb gehad, maar goed... Vandaag zou ik (telefonisch) uitslag krijgen van het ziekenhuis, maar ze hebben nog steeds niet gebeld. Geen nieuws, goed nieuws hopen we dan maar!

Na aardig wat weekjes zomervakantie (ruim vier maanden) begin ik me langzamerhand voor te bereiden op het komende schooljaar. Tussen het werken door ben ik druk bezig met het bij elkaar zoeken van mijn verhuisspullen. Na drie ritjes Ikea (ze hadden steeds niet alles) heb ik nu mijn meubeltjes bij elkaar. De verf is gemengd en het gereedschap is ingepakt. De gordijnen zijn uitgezocht en in de gang staan al aardig wat dozen opgestapeld. Komende vrijdag is het startsein voor de grote verbouwing van mijn kot in Winksele. Binnenkort meer...

Natuurlijk ben ik allang weer terug van vakantie. Helaas duurde het verblijf van mij en mijn grote zus Lenny maar twee weekjes. Het is sinds ik terug ben van vakantie behoorlijk druk geweest, dus krijgen jullie maar eens een mega-verslag. Dit keer alleen over de vakantie, de volgende keer zal ik verder vertellen! De fotootjes / fimpjes volgen binnenkort nog, als ik alles heb uitgezocht en onze computer terug is van reparatie!

Op zondag 3 augustus vertrokken we ’s middags op ons gemak naar Zaventem. Pa en ma brachten ons weg. Bij Zaventem hebben we tijdje vliegtuigjes gekeken en wat gedronken. De rij voor het inchecken van onze bagage was vrij lang, dus het was nog een beetje haasten met het eten, maar om 19.00 uur stapten we in het vliegtuig (na een eind lopen naar de achterste gate). In het begin hadden we wat turbulentie, maar toen we een kwartier vroeger dan gepland in Nice landden, was het daar erg warm, zonnig en benauwd. Tante José stond ons al op te wachten en heeft ons naar Villefranche-sur-mer gebracht. Daar hebben we eerst wat gedronken en daarna zijn Lenny en ik naar ons hotel gegaan. Simpele kamers, maar prima voor ons!

Maandag stonden we meteen in de startblokken om op ons jongste nichtje Julia te passen. Na wat uitleg zijn we naar het speeltuintje gegaan, waar Julia zich prima vermaakt heeft. ’s Middags heeft Julia in het zwembadje in de tuin gespeeld. ’s Avonds hebben Lenny en ik bij Tante José en Oom Henri gegeten en na het eten hebben we eens eerst onze eerste duik in de zee genomen!

Dinsdag hebben we na het ontbijt alle strandspullen bij elkaar gezocht en zijn we  met Julia naar het strand gegaan. Julia vindt alles prima en is gek op water. Het was wel heel erg warm! ’s Middags hebben we een muziekmiddag gehouden, wat Julia ook erg leuk vindt en waarbij ze vrolijk mee klapt. ’s Avonds ben ik met Lenny naar Monaco gegaan. Daar hebben we pizza’s gegeten en zijn we ’s avonds natuurlijk naar het Casino en Hotel de Paris gegaan om bekende mensen en asociaal luxe auto’s te spotten. We zijn later met de trein terug naar Villefranche gegaan.

Woensdag zijn we niet al te vroeg opgestaan en hebben we vervolgens de bus naar Nice genomen. Daar hebben we een tijdje rondgelopen en zijn we naar Nice-Chimiez gegaan. Daar was een groot park met wat musea. Eerst zijn we naar het archeologisch museum gegaan (waar ze gelukkig airco hadden!). Frankrijk is vroeger natuurlijk ook deel van het Romeinse Rijk geweest. De Romeinse stad Cemenelum lag op de plaats waar nu Nice ligt. In het archeologisch museum zijn heel wat opgegraven potjes, munten, grafstenen en andere gebruiksvoorwerpen te bezichtigen. Het museum grenst aan de opgravingen van de thermen en de arena van Cemenelum, die dan ook te bezichtigen zijn. Erg leuk en interessant! Na het archeologisch museum zijn we naar het Matisse-museum gegaan. Veel werken van Matisse waren hier verzameld, best leuk om gezien te hebben. Daarna gingen we nog naar het Franciscanenklooster, wat ik minder leuk vond. Natuurlijk is het interessant om te zien hoe zo’n orde is ontstaan, maar het museum vond ik verder niet zo interessant. Na al onze museumbezoekjes waren we aardig versleten. We zijn naar het strand in Nice gegaan, waar het behoorlijk druk was. Na een verfrissende duik zijn we terug naar de haven van Nice gelopen en hebben we de bus terug naar het hotel genomen. Die bus (de laatste!) van 20.00 uur had (Franse!) vertraging, hij kwam om 21.00 uur eindelijk aan!

Donderdag was weer oppasdag. Natuurlijk weer een hoop gespeeld. Verder was het een heerlijk rustig dagje. ’s Avonds zijn we met Tante José een stukje gaan rijden. Lenny kon een beetje aan de auto wennen én we kwamen langs een paar mooie foto-stops boven op de bergen.

Vrijdagochtend vertrokken Lenny en ik naar Fréjus. Het was eerst nog een stukje rijden, maar we konden in een keer vinden wat we zochten: Aqualand! Aqualand is een super tof waterglijbanenpark met ik denk wel meer dan 20 verschillende glijbanen. Het was heerlijk weer, dus dat kwam heel mooi uit. De glijbanen waren super gaaf (bij sommige voelde je niet eens dat er een glijbaan onder je zat, zo hard ging het). Recht naar beneden, vooruit, achteruit, op een grote band, meestal kwam je stuiterend uit de glijbanen, echt gaaf! ’s Avonds tegen sluitingstijd moest Lenny me mee terug naar het hotel slepen…

Zaterdag hadden Lenny en ik een stranddag. Oom Henri had ons een rustiger strandje aangewezen, wat ongeveer net zo ver lopen was. Prima strandje om lekker heel de dag te blijven, heerlijk te zwemmen en lekker bruin te worden. Er zwommen ook nog aardig wat visjes, die met een duikbril goed te zien waren, leuk! ’s Avonds zijn Lenny en ik met de auto naar Sint Jean Cap Ferrat gereden. Na ongeveer een half uur zoeken naar een parkeerplaats, zijn we naar het centrumpje toegelopen en hebben we het Venetiaans carnaval bekeken. Er waren een aantal bandjes (erg leuk, grappig en best goed), verkleedde mensen en mensen met lampionnetjes. Het carnaval werd afgesloten met een grote vuurwerk show. Erg leuk om vanaf de berg te bekijken wat er in de haven afgestoken wordt!

Zondag zijn we een dagje naar Antibes gegaan. Het was erg warm, maar wel heel leuk. We zijn over de overdekte markt met allerlei kruiden en olijven gelopen en kwamen uit bij chateau Grimaldi met het Picasso-museum. Daar hebben we ook eens een kijkje genomen. Picasso heeft een tijdje zijn atelier gehad op de bovenste verdieping van het chateau, dat langs de kust staat en zo een prachtig uitzicht heeft. Zondagavond hebben we in Villefranche nog wat gegeten en zijn we terug gegaan naar het hotel. Vervolgens werd ik daar ziek…

Maandag gingen we weer oppassen en omdat ik de nacht ervoor zo ziek was geworden, moest ik maar eens rustig aan doen. Overdag ging het prima, maar ’s avonds ging het helaas weer mis. Ontzettende hoofdpijn, buikpijn en misselijkheid. Ik ben toen maar heel vroeg gaan slapen.

Dinsdag ging het wat beter. Ik was nog wel heel erg duf en slap, maar ik heb overdag weer heel rustig aan gedaan. Af en toe natuurlijk met Julia gespeeld (die er onderhand wel aan gewend was dat wij er bijna elke dag waren). Julia is trouwens echt een schatje. Toen wij er waren zat ze een beetje in de na-aapfase, dus konden we haar mooi allerlei leuke dingetjes leren. Geluidjes maken, zwaaien, ze deed alles na, erg grappig soms…! Dinsdagavond gingen we met z’n vijven uit eten! Lenny, Tante José en Julia gingen met de auto, Oom Henri en ik gingen op de scooter (ik blijf het geweldig vinden, toch maar hard sparen, misschien kan ik dan eens mijn motorrijbewijs halen, over een jaar of twintig ofzo, haha). We hebben gezellig pizza’s gegeten op de Cours Selaya. Na het eten hebben we nog een stukje door Nice gelopen en namen we een ijsje bij een mega-ijsjeskraam, waar ze wel meer dan 100 smaken ijs hadden. De meest bizarre smaak die ik heb gezien, was tomaat-basilicum ijs…

Woensdag hebben we voor het eerst in onze vakantie écht uitgeslapen. Het was blijkbaar erg nodig... We hebben de parasol en koeltas bij tante José gehaald en zijn vertrokken voor een heerlijk dagje strand. ’s Avonds hebben we weer bij Tante José en Oom Henri gegeten. Daarna hebben we nog een beetje door Villefranche gelopen en heb ik voor het eerst van mijn leven speculaasijs op. Heerlijk!

Donderdagochtend hebben we voor het laatst deze vakantie op Julia gepast. Oom Henri was ’s middags vrij. Lenny en ik zijn die middag nog naar Nice gegaan. Daar hebben we door de kleine winkelstraatjes gewandeld, hebben we wat gegeten, zijn we nog eens langs die enorme ijsjeskraam gegaan. Natuurlijk hebben we nog een ijsje genomen (voor mij dit keer rozenijs, mjammie).

Vrijdag was ons allerlaatste dagje in Nice. Rond 17.00 uur vlogen we weer terug naar regenachtig Brussel. ’s Ochtends zijn we eerst nog met ons vijfjes naar het strand in Villefranche gegaan. Tussen de middag hebben we met elkaar gegeten en daarna heeft Tante José Lenny en mij naar het vliegveld in Nice gebracht. Toen we weggingen in Villefranche kregen we nog een cadeautje van Julia: een super leuk tasje met daarin een kaart (incl. tekening van Julia) en een ketting, echt heel leuk!

Helaas hadden we een klein beetje vertraging. Het was blijkbaar in andere delen van Frankrijk en in Italië noodweer, waardoor veel vluchten naar Nice uitweken en het daar dus erg druk was. Uiteindelijk zijn we goed en veilig geland in Brussel. Daar aangekomen zijn we met de trein naar Dordrecht gegaan, waar pa en ma ons hebben opgehaald. Onze vakantie zit erop, we zijn weer thuis in regenachtig Nederland…

Tijdens bijna twee weken fantastisch warm weer ben ik niet meer achter de computer gekropen om mijn weblog bij te houden. Even hard nadenken over wat ik allemaal heb uitgevoerd:

Ik ben samen met mijn nichtje Daniëlle naar Rotterdam geweest. Tussen de middag hebben we daar heerlijk poffertjes gegeten en daarna zijn we gaan inkopen. We hebben aardig wat leuke shirtjes gekocht en ik heb nog een leuke rok en een jurkje gekocht. Aan het eind van de middag waren we zeer vermoeid, maar gingen we wel met volle tassen terug naar huis!

Die week is Christine nog gezellig langsgeweest. We hebben de halve middag lekker in de achtertuin bij zitten kletsen, dat was hard nodig! Erg gezellig dat ze langskwam!

Tussen de leuke dingen en bezoekjes door heb ik nog een aantal daagjes wat uurtjes gewerkt. Het is heerlijk om 's ochtends lekker in het zonnetje te zitten en dan 's middags een tijdje in de winkel te moeten werken, omdat het daar zo heerlijk koel is door de airco!

Afgelopen dinsdagochtend moest ik weer naar de internist in het ziekenhuis. Ik kreeg nu alle uitslagen tot nu toe. Op een fikse maagonsteking en een cyste bij mijn lever na hebben ze helemaal niks kunnen vinden. Voor m'n maag heb ik nu medicijnen en moet ik me aan een dieet houden. Tot nu toe gaat dat wel goed. Ik heb al iets meer energie. De pijn in mijn bovenbuik is iets minder geworden, dus dat is erg fijn. De pijn in mijn onderbuik blijft en wordt waarschijnlijk veroorzaakt door een spastische darm. Daar is verder niks aan te doen, behalve dat ik op mijn voeding moet letten. Het verhaal van die blauwe plekken blijft toch erg vreemd en daarvoor word ik dus doorverwezen naar een specialist in het Dijkzigt-ziekenhuis. Ik krijg van hen nog een oproep, dus daar is het nu op wachten.

Na het ziekenhuis ben ik met mijn mama meubeltjes in Spijkenisse wezen kijken. Bij BeterBed heb ik echt een super leuk bed gevonden (hoogslaper, met bankje en tafeltje eronder). Ik ben er helemaal weg van, dus die hebben we maar gelijk besteld. Er zit helaas wel 8 weken levertijd op, dus het is echt maar net net net op tijd voor mijn colleges in Leuven beginnen. Dat wordt dus eerst een paar nachtjes op mijn slaapbankje slapen vrees ik... Dinsdagavond zijn we naar Ikea geweest. Lenny kwam daar ook naartoe. We hebben daar eerst wat gegeten en daarna hebben we de meubeltjes opgezocht die ik via internet allemaal al had uitgezocht. Na mijn vakantie gaan we dan de spullen kopen. Ik heb er al zin in!

Donderdag was een erg spannend dagje voor mij. Om 7.55 uur stond de lesauto voor de deur. Een uur later moest ik afrijden. Ik had een hele aardige examinator, die mij vertelde dat ik naar de Albert Heijn in Rozenburg moest rijden. Er naartoe over de snelweg ging prima, maar in Rozenburg miste mevrouw natuurlijk weer eens een afslag. Dus moest ik op eigen houtje Rozenburg door op zoek naar de Albert Heijn, maar dat lukte gelukkig prima. Na een kleine omweg zijn we er toch gekomen en daar ging het om. Vervolgens nog twee bijzondere verrichtingen uitgevoerd: keren en de stop-opdracht. Ook dat ging prima. Ik zag gelukkig het Stop-bord, die veel mensen negeren en sommigen zelfs op zakken, niet over het hoofd. De snelweg terug ging ook weer prima. Nog even snel over de grote rotonde in Spijkenisse en daar wat vraagjes over beantwoord en toen terug naar het cbr. Totaal duurde het nog geen uur en het rijden was maar 20 minuutjes ongeveer. Toen ik terug was, heb ik de auto op de makkelijkste plek geparkeerd op het terrein van het cbr (recht vooruit het vak in) en ging ik weer terug naar 'mijn' tafel 3. Daar feliciteerden mijn examinator en rij-instructeur mij met mijn rijbewijs. Ik kon het haast niet geloven, ik heb in één keer mijn rijbewijs gehaald!!!!!!!!!!

Donderdagmiddag ging ik wat boodschapjes doen, maar al snel werd ik gebeld dat er thuis visite was. Oma was met Pietje aan het fietsen en kwam langs Abbenbroek, dus kwamen ze even een kopje thee drinken, gezellig! Donderdagmiddag ben ik naar Poortugaal gegaan. Ik ging gezellig bij Rosanne eten. Henrike was er ook en het was erg gezellig!  

Vrijdagochtend heb ik mijn rijbewijs aangevraagd bij de gemeente. Volgende week is het klaar, maar dan ben ik op vakantie. Ik kan het dus meteen na mijn vakantie ophalen, dat is wel fijn. Komende zondag vlieg ik samen met Lenny naar Nice. Ik heb er al heel veel zin in! Nog maar twee nachtjes slapen....!

Afgelopen week had ik af en toe wat pech. Donderdag moest ik de hele dag werken. Ik had 's ochtends mijn fiets bij de bushalte neergezet. Toen ik 's avonds klaar was met werken, regende het hard. Eerst snel door de regen naar de bushalte rennen, vervolgens een half uur op de bus rijden, want in de zomer gaat die maar één keer in het half uur. Toen was ik eindelijk in Heenvliet, kom ik in Heenvliet, is mijn band lek! Verdorie, nou moest ik nog naar huis lopen ook! 's Avonds heeft pa er een nieuw ventiel ingezet, want die was helemaal weg, gewoon eruit getrokken!

Vrijdagavond moest ik weer werken. De Groene Kruisweg werd geasfalteerd en daardoor reden er geen bussen. Pa en ma gingen naar een verjaardag in Waalwijk, dus ging ik fietsen. 's Middags was ik al een rondje wezen fietsen om te kijken of mijn band nog hard bleef. Dat ging allemaal goed, dus ging ik vrijdag op de fiets naar Brielle, geen probleem. Om 21 uur was ik klaar met werken en stapte ik op de fiets. Net voorbij de rotonde bij Vierpolders klapte mijn band! Dat was balen, want dat is nog een heel eind lopen naar huis en het begon een beetje te regenen en donker te worden. Helaas waren mijn ouders nog niet thuis, maar gelukkig was tante Lina zo lief om mij bij de n57 op te pikken. Ze heeft mijn fiets op de fietsendrager gezet en mij thuis afgezet, super!

Zaterdag heb ik een beetje uitgeslapen en moest ik weer werken. Toen ik 's avonds klaar was, had ik erg buikpijn en was ik echt heel erg moe. Ik ben dan ook maar op tijd naar bed gegaan. Zondag stonden er verjaardagen op het programma. 's Ochtends hebben we koffie gedronken bij buurvrouw Bep, want die is zeventig geworden. 's Middags zijn we naar Oostvoorne gereden om daar de verjaardagen van tante Lina en oom Peter te vieren, erg gezellig! 's Avonds nog wat gegeten en op tijd gaan slapen, want maandag zou een spannende dag worden.

Vandaag was het dan zover: mijn ziekenhuisvakantie is voorbij. Om half elf moest ik naar het ziekenhuis voor onderzoek. Het deed echt pijn en heb er nu nog last van. Eerst zag het er redelijk uit, maar later ontdekte de arts ontstekingen in mijn darmen. Ik had ook nog een fikse ontsteking in mijn maag, dus heeft hij vast wat medicijnen voorgeschreven. Volgende week dinsdag moet ik naar het ziekenhuis, dan hoop ik te horen hoe die ontstekingen er zijn gekomen (chronisch of door iets anders veroorzaakt misschien). Voorlopig heb ik een heel dieet waar ik me aan moet gaan houden. Zo mag ik geen koffie, alcohol, limonade met prik, chocola, veel vet, gekruid eten, ui, prei en nog wat dingen. Wat ik wel mag en moet is vezelrijk eten en bewegen. Het kan zijn dat ik die medicijnen maar eventjes hoef te slikken, maar het kan ook zijn dat ik er levenslang aan vast zit, maar dat hoor ik hopelijk allemaal dinsdag. Afwachten dus maar. Ik ben in ieder geval blij dat er nu eens iets is gevonden, dan heb ik ook niet het gevoel dat ik me aanstel...

Vandaag ben ik van plan het gewoon heerlijk rustig aan te doen. Nog niet al mijn boeken zijn uit en ik heb ook nog niet alle dvd'tjes bekeken die Lenny heeft meegebracht. Aangezien het echt herfstweer is vind ik het wel een goed plan om lekker op de bank onderuit te zakken. Morgen ga ik met mijn nichtje Daniëlle naar Rotterdam. Eens kijken of we de stad leeg kunnen shoppen!

Niet wachten in het kwadraat, maar wachten tot de macht 99...

Op het moment dat ik dit schrijf hang ik aan de telefoon met de ib-groep, althans dat probeer ik. De eerste vier keer dat ik belde, was het nummer in gesprek. De vijfde keer moest ik een heel menu doorlopen, terwijl ik uiteindelijk toch nog doorverbonden werd met een medewerker. Die was uiteraard weer in gesprek en een computerstem deelde mij mee: 'Een ogenblik geduld alstublieft, u wordt over 1 uur en 30 minuten geholpen'. Wat nou ogenblik? Dat is een eeuwigheid! Later maar eventjes teruggebeld. Wat een wonder, ik kreeg meteen het kiesmenu! Ik werd weer doorverbonden met een medewerker, de wachttijd dit keer: 17 minuten. Nou vooruit, dat overleef ik nog wel. Inmiddels ben ik 20 minuten verder en de stem blijft een beetje hangen: 'Een ogenblik alstublieft, u wordt over 13 minuten geholpen'. Jaja, ik hoop dat ik vandaag nog iemand aan de lijn krijg...

Het is nu ook weer afwachten wat betreft de uitslagen van het ziekenhuis. Vorige week heb ik alle uitslagen van de hartonderzoeken gehad: niks gevonden, ik mankeer niks aan mijn hart, gelukkig. Donderdagochtend moest ik vrij vroeg in het ziekenhuis zijn voor een gastroscopie. Ze duwen dan een camera aan een slang door je keel naar je maag, geen prettig gevoel kan ik je vertellen! Gelukkig ging alles heel snel en stond ik vrij snel weer buiten. Mijn keel was nog wel verdoofd, dus ik mocht het eerste halfuur niks eten of drinken en daarna kon ik het voorzichtig proberen. Dat ging verder allemaal goed. De arts zei dat alles er redelijk goed uitzag, alleen mijn maagwand is geïrriteerd, maar dat is verder niet ernstig ofzo. Er is dus nog steeds geen duidelijkheid over wat ik nu heb en het enige wat ik kan doen is afwachten.

Afgelopen weekend heb ik voornamelijk geslapen. Ik maak nu nachten van zo'n 12 uur en dan nog ben ik moe. Zondagmiddag is Thijs eventjes gezellig langsgeweest en later belde Kevin of ik zin had om mee te rijden naar Middelburg om wat spullen op te halen. Het enige wat ik hoefde te doen was in de auto zitten en nóg krijg ik het voor elkaar om in slaap te vallen. Kevin heeft me weer netjes thuis afgezet en ik ben maar niet al te laat gaan slapen.

Maandag was ik vrij. Ik had natuurlijk weer eens bizar lang geslapen. 's Middags moest ik even naar de slager en de apotheek in Heenvliet. Bij de apotheek ging het minder goed. M'n oren begonnen te suizen en het werd zwart voor mijn oogjes. Nadat ik eventjes gezeten had, ging het al wat beter. Ik ben op bejaardentempo terug naar huis gefietst, maar daar ging het weer mis: ik moest overgeven... Pa en ma zijn toen maar naar huis gekomen en ik heb bij de buurvrouw gewacht tot ze er waren. We zijn toen toch nog maar naar de huisarts gegaan, maar alle onderzoeken lopen al en verder kon hij er ook vrij weinig aan doen. Ik moet het nu gewoon rustig aan doen en kijken wat ik wel en niet kan.

Dinsdag is Laurette gezellig langsgeweest. We hebben weer eens lekker bijgekletst tijdens een paar kopjes thee. Vandaag is een beetje administratie dag, ik moet wat dingetjes regelen voor mijn kot (zaterdag gaan Lenny en ik erheen om dingetjes op te meten) en het is tijd mijn bureau op te ruimen. Ik weet zeker dat 'ie in mijn kamer staat, maar waar?

Aaah, ik heb eindelijk een medewerker van de ib-groep aan de lijn, wat fijn!

Het was feest! Afgelopen zaterdag heb ik gevierd dat ik mijn diploma gehaald heb. Donderdag had ik met mijn mama al heel wat boodschapjes gedaan (veel limonade en stokbrood enzo). Zaterdagmiddag vonden de rest van de voorbereidingen plaats: een zeiltje over de tuin en natuurlijk de boel versieren! Het werd heel gezellig met alle balonnen en slingers!

Vanaf half acht kwamen de mensen binnendruppelen. Buren, familie, vrienden en klasgenoten, er waren heel wat mensen, echt heel erg leuk en gezellig! De rest van de buurt struikelde zo'n beetje over de fietsen, die natuurlijk niet in mijn voortuintje passen, dat zag er best grappig uit. Ik ben ontzettend verwend. Kaarten, cadeautjes (veel voor mijn kot), echt zó leuk! Ontzettend bedankt iedereen! Alle fotootjes van mijn diploma-uitreiking én mijn examenfeestje staan online ...-->>Klik hier!<<--...
Hieronder fotootjes van al mijn cadeautjes:

Het is weer tijd om bij te kletsen. Wat heb ik allemaal uitgevoerd? Na kottenjacht heb ik weer een paar daagjes gewerkt. Het is nog steeds hartstikke leuk, maar het einde bij de Hema nadert. Op zich wel jammer, had 't er best naar m'n zin.

Donderdag had ik een afspraak in het Ruwaard van Puttenziekenhuis bij de internist. Aangezien ik nog steeds allerlei spontane blauwe plekken krijg, veel buikpijn heb en ontzettend moe ben, was 't eens tijd om langs te gaan. De dokter vond 't zelf ook niet zo'n prettig verhaal. Hij heeft allerlei onderzoeken ingepland en ook wat vervolgafspraken. Sinds afgelopen donderdag heb ik dus het heen en weer, want ik moet telkens naar het ziekenhuis. De stand tot nu toe:
- 20 buisjes bloed afgegeven
- Stollingstests gedaan
-Longfoto gemaakt
- ECG gehad
- Bezoek aan cardioloog gehad
- Echo van mijn buik gehad
Nog te gaan:
- Echo van mijn hart
- Maagonderzoek
- Darmonderzoek
- Vervolgafspraak cardioloog
- Vervolgafspraak internist

De uitslagen van mijn bloed (exclusief de laatste 6 buisjes) waren goed, evenals de longfoto. De rest is allemaal nog maar afwachten. Ik ben er in ieder geval voorlopig nog niet vanaf...

Afgelopen zaterdagavond ben ik naar Lin, Romy en Malou geweest, die vierden dat ze waren geslaagd en ook nog wat verjaardagen vierden. 't Was erg gezellig, alleen heel jammer dat het Nederlands elftal verloor met voetbal... Zondag vierde mijn nichtje Julia haar eerste verjaardag in Rockanje. We zijn eventjes op de koffie geweest. Helaas waaide het hard, zodat het bij mijn pa op zijn spieren sloeg en ik voelde me ook niet helemaal geweldig, dus zijn we niet zo lang gebleven. Zondagavond ben ik naar het examenfeestje van Henrike en Rowanne geweest. Ook erg gezellig, maar ik ben redelijk vroeg weer naar huis gegaan, omdat ik de volgende ochtend weer naar het ziekenhuis moest...

Morgenavond is mijn diploma-uitreiking op school. Eindelijk mag ik dan mijn diploma in ontvangst nemen! Ik moet er nu nog wat dingetjes voor regelen, dus ik ga jullie weer eventjes verlaten... Ciao!

Afgelopen dinsdag ben ik een dagje naar Leuven geweest samen met mijn ouders. We gingen op kottenjacht. Ik had een aantal verhuurders gemaild om te vragen of ik wat kamers kon bekijken, maar op dinsdagochtend bleek er niet echt veel mogelijk. Rond 11.00 uur waren we in de stad en zijn we eerst naar de huisvestingsdienst gegaan. Daar hebben we een model-huurcontract gekregen en aanwijzingen gekregen waar we bij een kamer ongeveer op moesten letten. Tussen de middag hebben we in het centrum even lekker een broodje gegeten. Daarna zijn we eerst naar Winksele gereden, net buiten Leuven. De eigenaren zelf waren niet thuis, maar een andere meneer die daar ook woonde wilde ons wel het een en ander laten zien. We hadden niet zo heel veel tijd, want om 13.30 uur had ik afgesproken om een studiootje aan de Groenveldstraat te gaan bekijken.

Het studiootje aan de Groenveldstraat was echt inie-mini-klein. Dat viel eigenlijk wel een beetje tegen, maar... het zag er verder wel netjes verzorgd uit, in tegenstelling tot de kamers die ik in het centrum van de stad had gezien. Er was in dat gebouw ook nog een grotere kamer te zien en dat beviel me wel ietsje beter, maar dat was dan weer boven mijn budget. Als arme student kon ik me dat niet veroorloven.

's Middags hebben we in het centrum van Leuven weer op een terrasje gezeten en eventjes overlegd. We kwamen tot de conclusie dat het studiootje in Winksele toch wel ideaal was. De eigenaren zouden pas om 18.00 uur thuis zijn. Om de tijd een beetje op te vullen hebben we een beetje door Leuven gelopen en zijn we eventjes naar de Kruidtuin gegaan. Dat is een mooi aangelegde tuin in het centrum van Leuven. Klik hier voor de foto's!

Om 18.00 uur zijn we terug naar Winksele gereden. De eigenaren waren nu inderdaad thuis. Ze hadden blijkbaar het hele verhaal al gehoord van de meneer die ons 's middags het een en ander had laten zien. We hebben nog eens gekeken naar de studiootjes. Het studiootje waar ik heel graag in wil moet nog helemaal gerenoveerd en verbouwd worden. Het is door mijn voorganger echt helemaal uitgeleefd. Op de foto's is dat ook nog wel te zien, maar dat wordt dus helemaal opgeknapt. Op 15 september ga ik erheen verhuizen. Mocht het studiootje door omstandigheden dan nog niet klaar zijn, dan ga ik eerst een tijdje in de studio ernaast wonen. Dat is verder allemaal geen probleem.

Mijn kot ligt op ongeveer twee kilometer van het centrum van Leuven en het is ongeveer 15 minuutjes fietsen. Het ligt aan de Wildenhoge in Winksele. Het wordt dus WWW (Wildenboer, Wildenhoge, Winksele). Het is best wel een poep-chique wijk, met grote villa's. Het station is wel aan de andere kant van de stad, dus daar naartoe zal ik met de bus moeten, maar.. als student in Leuven reis ik gratis met de bus. De eigenaren wonen met hun twee kinderen boven, op straatniveau. Ik woon beneden. Voor mijn deur is een heel aangelegd terras met een aangrenzende grote tuin. Er staat een tuinhuisje waarin de fietsen kunnen staan. In de tuin staan allerlei fruitbomen, een schommel met glijbaan en een zwembad (!). In de zomer wordt het helemaal omgeven door hoge groene bomen. In de winter zal dat iets minder zijn en zal je de autoweg wel ietsje beter horen. Maar goed, ik ben in ieder geval echt heel erg blij met m'n kotje. 's Avonds hebben we ook gelijk het huurcontract opgesteld. Het is nog niet helemaal juist en ik moet nog wat kleine dingetjes uitzoeken, maar vanaf 15 september zal ik daar wonen. Ik heb d'r zin in!

Hieronder nog een paar fotootjes. Voor alle foto's van 't kot: ..>>klik hier!<<..

Voorkant van het huis. Wildenhoge, Winksele

Achterkant van 't huis, ik woon dan op de onderste verdieping, net achter de trap.

Een stukje van de tuin, inclusief schommel, glijbaan en zwembad.

De straat waarin ik ga wonen.

GESLAAGD!

Afgelopen donderdag, 12 juni, tussen vijf en zes is de telefoon niet gegaan.. Dat betekende dus dat om zes uur de vlag met daaraan mijn schooltas naar buiten ging, want ik heb mijn gymnasiumdiploma gehaald!! Tussen zeven en acht uur moest ik op school verschijnen om mijn cijferlijst te halen. Het resultaat: één keer 6, drie keer 7, tien keer 8 en één keer 9! Ben d'r best blij mee!

Inmiddels heb ik al wat cadeautjes en kaarten gekregen, echt heel erg leuk, bedankt allemaal! Buurvrouw Bep kwam een bloemetje brengen, van mijn oppaskindjes heb ik hele lekkere chocolaatjes gekregen, op mijn werk kreeg ik een grote geslaagd-slagroom-taart mee, mjammie!

Afgelopen zaterdagavond werd het eerste examenfeestje gegeven. Het was bij Gerdien thuis in Hoogvliet. Het was gelukkig droog en met een lekkere trui aan en een houtvuurtje erbij was het prima vertoeven en hartstikke gezellig. Om elf uur begon er groot vuurwerk aan het einde van de straat. Het was de afsluiting van een zomerfeest in Hoogvliet, maar voor ons was het net een half uur durende vuurwerkshow omdat we geslaagd waren natuurlijk. Echt heel leuk en ook heel mooi vuurwerk!

Komende weken staan er nog wat examenfeestjes op het programma en natuurlijk ook mijn eigen feestje. Ik heb er heel veel zin in en ben erg benieuwd of al die mensen wel in mijn huisje en tuintje passen. Ik hoop echt op lekker weer!

Komende week moet ik weer werken. Al hoef ik dinsdag en woensdag niet, dat scheelt weer. Komende dinsdag ga ik met mijn ouders een dagje naar Leuven om kotjes en studiootjes te bekijken. Spannend! Jullie lezen er binnenkort meer over op mijn blogje...!

Na een vrije dag op maandag begon dinsdag mijn eerste werkdag bij de Hema. Om half negen moest ik beginnen. Ik werd voorgesteld aan mijn nieuwe collega's en vervolgens werd ik even ingewerkt. Ik mocht kassa één voor mijn rekening nemen en kreeg natuurlijk eerst uitgebreid uitleg over hoe de kassa werkte. Gelukkig was het allemaal heel duidelijk en vrij vlot wist ik hoe het werkte. Af en toe moest ik er nog even iemand bij roepen als er bijvoorbeeld mensen met vvv-cheques of cadeaubonnen kwamen, maar na een tijdje had ik ook dat wel door. Het werk is wel leuk, de meest verschillende dingen komen aan je kassa: van kleding tot theepotten en handdoeken, heel veel handdoeken. Die waren namelijk in de aanbieding afgelopen week. Enorme stapels heb ik er weggewerkt! Het team waar ik mee werk is echt heel leuk en aardig, dus dat is helemaal gezellig!

Woensdag heb ik ook de hele dag gewerkt. Woensdagavond toen ik thuis kwam, stond het eten al klaar! Ik ging namelijk bij buurvrouw Bep eten, mmmjammie! Daarna kwamen een aantal klasgenoten om een plan te verzinnen voor de diploma-uitreiking. Het is best aardig gelukt, maar nu moet natuurlijk alles nog worden uitgewerkt. Ik ben heel benieuwd wat het zal worden! 's Nachts bleven Samantha en Moniek gezellig slapen. Donderdagochtend hebben we heerlijk uitgeslapen en daarna uitgebreid ontbeten. Daarna zijn Samantha en Moniek naar huis gegaan en heb ik de boel maar eens opgeruimd.

Vrijdag heb ik weer heel de dag gewerkt. 's Avonds heb ik weer bij buurvrouw Bep gegeten. Dat is ook zo gezellig en lekker! Rond een uur of tien kwamen mijn ouders terug van hun vakantie in Hongarije. Ik heb heel eventjes snel wat fotootjes gekeken en wat verhalen gehoord. Daarna ben ik snel naar bed gegaan, want zaterdag moest ik weer de hele dag werken. Toen ik zaterdagavond thuis kwam, was ik helemaal versleten! Ik heb nu ook weer meer last van buikpijn en krijg ook weer een aantal nieuwe blauwe plekken. Ik moet nog eventjes volhouden, want ik moet volgende week pas naar het ziekenhuis...

Zondag was mijn nichtje Daniëlle jarig. Zij is ook alweer 18 jaartjes geworden! Zondagmiddag ben ik met mijn ouders naar Oostvoorne geweest om dat eens eventjes te vieren. Het was lekker weer, dus hebben we buiten gezeten. Het zonnetje scheen zelfs zó, dat de witte bandjes op mijn huid die ik door mijn bikini had zijn verbrand! Na Daniëlle d'r verjaardag zijn we nog eventjes kort langs oma gegaan. Mijn oma spaart uiltjes en mijn ouders hadden een uiltje uit Hongarije meegebracht, dus die zijn we eventjes wezen brengen. Op de terugweg nog lekker wat gegeten en daarna naar huis. 's Avonds heb ik nog een beetje op de bank gehangen, want ik was echt weer doodmoe. Ik ben maar niet te laat gaan slapen...

Vandaag ben ik lekker vrij, maar toch ging de wekker vroeg af. Ik had namelijk om 8.00 uur autorijles. Tsja, dat gaat ook gewoon door. Nu is het lekker weertje, dus ik ben van plan heerlijk in een korte broek met een boek in de tuin te gaan zitten, lekker genieten van mijn vrije dag, want morgen moet ik gewoon weer werken!

“Heb je het druk? Ben je ziek? Leef je nog wel? Heb je de examens niet overleefd? Ben je alvast vakantievieren?” De laatste dagen heb ik ontzettend veel van dit soort reacties gekregen. En terecht, want ik heb al véél te lang niks meer op mijn weblog gezet. Sorry! De reden? Ik was druk aan het studeren voor mijn examens en ik was ook nog eens heel ziek. Nu moet ik dus flink wat bijwerken, hier komt ‘ie dan!

Ik was bij begin mei gebleven.. De hondjes zijn toen een weekendje wezen logeren, natuurlijk altijd leuk! Op zaterdagavond ben ik met Lenny eventjes naar de Paardenmarkt geweest, waar de ktw een optreden verzorgde. Ik heb het niet helemaal afgekeken, want ik ben nog naar Spijkenisse geweest. Alex vierde namelijk zijn 18^e verjaardag. Een gezellig feestje met mooi weer, zodat we in de tuin konden zitten. De dag erna was het voor mij uit met de pret. Ik werd super misselijk wakker. Dapper probeerde ik een ontbijt naar binnen te werken, maar na één hap ging het helemaal mis: alles eruit! Ik zal geen details geven hoor! Tot en met die woensdag erna heb ik niks binnen kunnen houden waardoor ik heel slap en moe werd. Bovendien kreeg ik erge buikpijn en had ik steeds allemaal van die blauwe plekken op mijn benen en armen. Reden dus om dinsdag naar de dokter te gaan. Daar heb ik wat gekregen tegen de misselijkheid en ben ik doorgestuurd naar het ziekenhuis. Vervolgens hebben ze vijf buisjes van mijn dierbare bloed afgenomen. Resultaat: niks bijzonders, geen afwijkingen. Opluchting… Maar wat was het dan? Ik weet het nog steeds niet.  De dokter denkt nu aan een spastische darm, ik heb ook weer wat medicijnen gekregen (een plastic tas vol!) en ik moet nu een afspraak maken in het ziekenhuis bij de internist. Afwachten dus…!

Toen werd het donderdag 15 mei. De dag dat ik met mijn klasgenootjes naar Disneyland Parijs zou gaan. Zou gaan, want ik voelde me nog niet goed. Dat betekende geen Disneyland voor mij. Ik baalde er echt verschrikkelijk van, maar ’t was niet anders…

Inmiddels had ik nog maar één weekend om beter te worden, want…. Maandag begonnen mijn examens! Nog niet beter, maar vol goede moed ging ik maandag aan de slag, want ik wilde per se mijn examens maken. Eerst Nederlands, dat ging goed! Daarna wiskunde, lastig en niet mijn favoriete vak, maar het was te doen. Daarna doodvermoeid weer naar huis. Gelukkig hebben mijn ouders mij de hele week gebracht en gehaald en die ene keer dat ze niet konden heeft Oom Andries mij thuisgebracht, aangezien er geen bussen reden vanwege stakingen. Dinsdag was geschiedenis aan de beurt. Eigenlijk wel een leuk examen, al zullen velen mij voor gek slijten. Woensdag was Duits-dag. Duitse teksten, lastig maar ook wel te doen. Donderdag was moeilijkheids-hoogtepunt-dag voor mij: Latijn en Management en Organisatie. Latijn was een lastig onderwerp: Seneca, een Romeinse filosoof. Bij Management en Organisatie kon ik meer invullen dan ik had verwacht. Natuurlijk had ik lang niet alles goed, maar wie weet is het genoeg. Hierna kon ik gaan genieten van mijn vier dagen durende weekend, eindelijk!

Dat weekend ging bij mij alles op tempo nul. Ik moest mij nog wel voorbereiden op mijn laatste twee examens, maar dat is bijna het enige wat ik heb gedaan. Dinsdag was Engels aan de beurt. Lastige teksten en ik vond ze niet allemaal erg interessant, maar ach, verder ging het redelijk. Woensdag stond Grieks op het programma, eindelijk! Grieks is natuurlijk het leukste en het ging ook heel goed, gelukkig! Na Grieks legde ik mijn pen neer en was ’t klaar… Klaar met de examens en klaar met de middelbare school (hoop ik). Tijd voor iets nieuws!

Dat nieuwe is Leuven. Inmiddels staat de database voor kamers in Leuven online, dus ik ben druk aan het zoeken! Ik zal een afspraak maken met een aantal verhuurders en dan binnenkort eens een kijkje gaan nemen, ik ben echt heel benieuwd!

Dan zijn we, eindelijk, aangekomen bij vandaag. Vanochtend ben ik naar Spijkenisse gefietst om mijn schoolboeken in te leveren. Raar idee dat ik nu vakantie heb, terwijl eigenlijk iedereen nog op school zit. ’s Middags moest ik autorijden. ’t Gaat wel goed. Ik ben bezig met inparkeren (geen opmerkingen over inparkerende vrouwen graag). ’s Middags ben ik naar Brielle gefietst. Ik had daar een gesprek bij de Jumbo, waar ik vanaf Juli ga werken. Vanaf morgen moet ik beginnen bij de Hema. Ik kan deze vakantie dus aardig wat ervaring op gaan doen als blonde kassa-pop! Ik ben heel benieuwd… Jullie zullen het hier wel lezen.

Vanochtend zijn mijn pa en ma vertrokken. Ze zijn, voor het eerst eigenlijk, zonder kids op vakantie en wel naar Budapest in Hongarije. Dat betekent dat ik het rijk alleen heb en helemaal voor mezelf moet zorgen. Kan ik vast oefenen voor als ik straks op kot zit! Het enige nadeel is wel dat de afwas blijft staan, dus dat ga ik nu eerst maar eens even doen. Dan kunnen jullie uitrusten van dit mega-lange bericht. Ciao!